าวคนนี้มาก หลังจากที่อวี๋ปิงซูหายตัวไป เหล่ากั๋วกง ฮูหยินก็ล้มป่วยและเสียชีวิตไปในเวลาไม่กี่เดือนหลังจากนั้น อวี๋ปิงซูจึงกลายเป็นดวงใจที่เหลืออยู่ของเหล่ากั๋วกง เป็นเรื่องฝังใจที่เจ็บปวดเสมอยามคิดถึง
เมื่อเขาได้พบกับหลี่เยว่หานซึ่งแทบจะเหมือนบุตรสาวตนเองราวกับเป็นคนเดียวกันอยู่ต่อหน้า อารมณ์ที่ชายชราข่มกลั้นมานานก็ท่วมท้นออกมา นอกจากนี้เขายังชรามากแล้วจริง ๆ จึงอ่อนไหวอย่างมาก และร้องไห้ออกมาทุกครั้งที่มองหลี่เยว่หาน
หลังจากที่รับหลี่เยว่หานเข้าตระกูลแล้ว เหล่ากั๋วกงก็ขอให้ภรรยารองของเขาเตรียมพิธีสำหรับรับหลี่เยว่หานเข้ามาในตระกูล โชคดีที่หญิงชรามีความสัมพันธ์อันดีกับฮูหยินใหญ่ที่เสียไปแล้ว นางจึงเตรียมการเรื่องพิธีอย่างดีสำหรับหลี่เยว่หาน
หลังจากการเตรียมการกว่าสามวันเต็ม และยังมีการมอบเทียบเชิญขุนนางหลายตระกูลในเมืองหลวงทั้งหมดเรียบร้อย หลี่เยว่หานก็ได้เข้าพิธีกลับสู่จวนซิงกั๋วกงอย่างเป็นทางการ
เดิมทีแม้ว่าซิงกั๋วกงจะเป็นตำแหน่งที่ไม่ได้มีอำนาจมากมายแล้วในเวลานี้ ไม่จำเป็นต้องได้รับความสนใจจากผู้คนมากมายนัก แต่เพราะหลี่เยว่หานเป็นฮูหยินของขุนนางที่ได้รับความโปรดปรานจากฝ่าบาทที่เป็นที่พูดถึงในเวลานี้ ดังนั้นในพิธีครั้งนี้จึงได้มีสตรีชั้นสูงจากตระกูลขุนนางจำนวนมากเข้ามาร่วมแสดงความยินดีอย่างคึกคัก
“เยว่หาน ทางนี้” ฮูหยินฟางภรรยาของอวี๋เจ๋อฟางสนิทสนมกับหลี่เยว่หานมาก และรู้ว่าหลี่เย
