เป็นเพียงเด็กคนหนึ่ง เป็นเรื่องปกติที่จะต้องเคารพท่านป้า” หลี่เยว่หานกลับมายืนตรงช้า ๆ อย่างไม่เย่อหยิ่งหรือรีบร้อน นางเอ่ยช้า ๆ ด้วยรอยยิ้มสุภาพบนใบหน้า
แม้เวลานี้หลี่เยว่หานจะตั้งครรภ์ได้สี่เดือนแล้ว การเคลื่อนไหวของนางยังดูช้าลงอย่างเลี่ยงไม่ได้ แต่ทุกการเคลื่อนไหวก็ยังคงไว้ซึ่งความสง่างามและดูเยือกเย็น เดิมทีหยวนฮูหยินและคุณหนูใหญ่ตระกูลหยวนคิดว่าจะได้เห็นหลี่เยว่หานที่ดูเป็นตัวตลก แต่เมื่อได้พบตัวจริงของนางแล้วก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมาอย่างชื่นชมด้วยความจริงใจ
แม้ว่าหลี่เยว่หานจะเติบโตมาอย่างสาวชาวบ้าน แต่กิริยามารยาทกลับไม่ได้ยิงหย่อนไปกว่าสตรีชั้นสูงเช่นพวกนางเลย
