บทที่ 306 หลานสาวจากจวนซิงกั๋วกง
“หลาน ข้าเข้าใจดีว่าเจ้ากังวลเรื่องใด” อวี๋เจ๋อฟางอายุไม่น้อยแล้ว ตีนผมที่ขมับของเขาเป็นสีเทา แต่ก็ยังมองหลี่เยว่หานอย่างจริงจังระหว่างที่เอ่ยขึ้น “ไม่ว่าสามีของปิงซูจะเป็นใคร เจ้าก็เป็นหลานสาวข้า เป็นคนในตระกูลอวี๋ของเรา ไม่ต้องห่วง ทั้งตาและลุงของเจ้าจะเป็นคนจัดการเรื่องทั้งหมดเอง ปิงซูไม่อยู่อีกต่อไปแล้วก็ไม่เป็นไร ตอนนี้เราได้พบเจ้าแล้ว จะไม่มีทางยอมให้เจ้าต้องทุกข์ทรมานอยู่นอกบ้านเราอีกต่อไป”
หลังจากนั้นอวี๋เจ๋อฟางก็หันไปทางเมิ่งฉีฮ่วน “หากแม่ทัพเมิ่งทำให้เจ้าขุ่นข้องหมองใจแม้แต่น้อย ตระกูลเรายินดีจะให้ความช่วยเหลือเจ้าแน่นอน”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นหลี่เยว่หานก็โล่งใจขึ้น และรีบพูดกับเขาอย่างอ่อนน้อม “เมื่อได้ยินท่านลุงกล่าวเช่นนี้เยว่หานก็โล่งใจเจ้าค่ะ แต่หลานต้องการให้ทุกคนเพียงรู้เรื่องทั้งหมดนี้กันอย่างลับ ๆ เท่านั้น เวลานี้พวกเรามีศัตรูไม่น้อยในเมืองหลวง การเปิดเผยว่าเกี่ยวข้องกับตระกูลของซิงกั๋วกงไม่ใช่เรื่องที่จะเหมาะนัก”
“แต่พวกเราคนของจวนซิงกั๋วกงไม่เคยเกรงกลัวสิ่งใด” อวี๋เจ๋อฟางพูดพร้อมกับปาดน้ำตาด้วยแขนเสื้ออีกครั้ง “ตลอดเวลาที่ผ่านมาเจ้าอดทนกับความยากลำบากมามากมายใช่หรือไม่”
“ซิงกั๋วกงโปรดวางใจ แม้ว่าข้าจะไม่ได้มีความสามารถโดดเด่นมากนัก แต่จะปกป้องเยว่หานอย่างสุดความสามารถขอรับ” เมิ่งฉีฮ่วนอดไม่ได้ที่จะให้คำมั่น หลังจากกล่าวเช่นนั้นเขา
