ะถูกสังหารทันที ความโกรธของเขาปะทุออกมาอย่างน่ากลัว
หลี่เยว่หานได้ฟังก็ตอบอย่างช่วยไม่ได้ “ท่านลุง เรายังต้องคุยเรื่องนี้กันอีกด้วย”
หลี่เยว่หานมองไปทางสามี มีบางสิ่งที่นางไม่สามารถพูดเองได้จึงส่งสายตาให้เขาพูดออกมา
“ท่าน…ท่านลุงขอรับ” เมิ่งฉีฮ่วนเองก็ยังไม่เคยชินกับสถานะเช่นนี้ ท่าทางเขาอึดอัดเล็กน้อยยามเอ่ยขึ้น “ข้าได้รับรายงานเกี่ยวกับชายแดนเมื่อไม่นานมานี้ ว่ากองทัพทางตะวันตกเฉียงเหนือกำลังอยู่ในความตึงเครียด กองทหารกำลังล่าถอยมาที่อำเภอหย่งอัน หากการคาดเดาของข้าไม่ผิดไป หลี่ต้าเฉิงและภรรยาของเขาเองก็น่าจะหนีมาเมืองหลวงแล้วเช่นกันขอรับ”
อวี๋เจ๋อฟางพยักหน้าตาม “แม้ว่าจวนซิงกั๋วกงจะไม่ได้มีส่วนร่วมในเรื่องการบ้านการเมืองมากนักในเวลานี้ แต่สำหรับเรื่องเช่นนี้ไม่ต้องกังวลไป เมื่อใดที่หลี่ต้าเฉิงและภรรยาของเขามาถึงที่นี่ ข้าจะไม่ปล่อยสองคนนั้นเอาไว้แน่นอน
“ท่านลุงเจ้าคะ” หลี่เยว่หานเริ่มเอ่ยปาก “หากเป็นไปได้ โปรดพาตัวหลี่ต้าเฉิงมาที่จวนซิงกั๋วกงด้วยเจ้าค่ะ”
“เหตุใดเล่า” ดวงตาของอวี๋เจ๋อฟางเบิกกว้าง “ชายคนนั้นทรมานแม่เจ้าจนตาย เอาสินเดิมของแม่เจ้าไปแต่งภรรยาคนที่สองเข้ามาอย่างรวดเร็ว นี่มันเป็นการหมิ่นเกียรติอย่างยิ่ง”
“เช่นนั้นเมื่อใดก็ตามที่รู้ที่อยู่ของหลี่ต้าเฉิงและภรรยาของเขาแล้ว ก็ควรจะพาตัวเขาไปเงียบ ๆ เท่านี้ไม่เพียงแต่ช่วยรักษาชื่อเสียงของจวนซิงกั๋วกงเท่านั้น แต่ยังสามารถจัด
