ยว่หานเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันในใจมากมายตอนนี้ และทำได้เพียงเอ่ยออกมา “คือว่า…มารดาข้าเสียชีวิตไปแล้วเจ้าค่ะ”
แม้เขาจะเตรียมใจเอาไว้อยู่บ้าง แต่อวี๋เจ๋อฟางก็ยังทำใจไม่ได้เมื่อได้ยินข่าวการเสียชีวิตของอวี๋ปิงซู เมื่อจี้หยางเข้ามาเขาก็ใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตาอยู่
“นายท่านขอรับ” จี้หยางเอ่ยอย่างลังเล จากนั้นก็ค่อย ๆ พูดพลางพยักหน้าไปทางหลี่เยว่หาน “คุณหนูใหญ่เติบโตอย่างชาวบ้านในชนบททางตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนคุณหนูเองก็เกิดที่นั่นเช่นกันขอรับ วันก่อนข้าน้อยถามนายท่านผู้เฒ่าว่าหากคุณหนูใหญ่ออกเรือนกับชายบ้านนอก นายท่านผู้เฒ่าจะมีความคิดเช่นไร นายท่านผู้เฒ่าตอบข้าน้อยว่าท่านหวังเพียงจะได้เห็นคุณหนูใหญ่มีชีวิตอยู่เท่านั้น…ทว่า…”
จี้หยางไม่ได้พูดคำใดออกมาอีก อวี๋เจ๋อฟางก็สงบนิ่งเช่นกัน
