บทที่ 304 เจ้าและลูกย้ายออกจากเมืองหลวงดีหรือไม่
วันรุ่งขึ้นเมื่อหลี่เยว่หานตื่นขึ้นมา เมิ่งฉีฮ่วนยังไม่ออกไปที่สำนักงาน นางกินอาหารเช้าง่าย ๆ จากนั้นก็ไปที่หอฟ่านเทียนด้วยรถม้าของจวนแม่ทัพ
ยังคงเป็นห้องรับรองใหญ่หมายเลขหนึ่งเช่นเดิมที่ถูกใช้รับแขก และหลังจากสั่งอาหารไปจนเต็มโต๊ะแล้วจี้หยางก็ออกมาจากมุมห้องและเริ่มการเล่าเรื่องลับในเมืองหลวงให้หลี่เยว่หานฟัง
“เมื่อวานนี้มีข่าวจากจวนตระกูลเฉิน ข้าน้อยสงสัยว่าคุณหนูทราบเรื่องนี้แล้วหรือไม่ขอรับ” จี้หยางรู้ว่าหลี่เยว่หานกังวลมากที่สุดเมื่อเป็นเรื่องเกี่ยวกับเมิ่งฉีฮ่วนและจี้ซินเยว่ดังนั้นจึงเริ่มถาม
“ข้าได้ยินเรื่องนั้นแล้ว ข่าวนี้แพร่กระจายเร็วเพียงนั้นเชียวหรือ” หลี่เยว่หานไม่มีท่าทีประหลาดใจแม้แต่น้อย
“คุณหนูจี้ใช้กรรไกรแทงเด็กหนุ่มที่เลี้ยงดูไว้ในจวนจนตาย เด็กหนุ่มคนนั้นร้องด้วยความตื่นตระหนก เรื่องนี้ยากที่จะปิดบัง จวนตระกูลเฉินเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เดิมทีเรื่องที่คุณหนูจี้เลี้ยงดูเด็กหนุ่มไว้ก็ดำเนินไปอย่างเงียบ ๆ แม้ว่าทุกคนจะรู้เรื่องนี้ แต่ก็ไม่มีใครยุ่มย่าม อย่างไรเสียก็ไม่มีใครต้องการจะล่วงเกินสตรีม่ายผู้มีโชคชะตาโดดเด่นเช่นนาง”
“แต่เด็กที่คุณหนูจี้เลี้ยงดูหลายคนถูกบังคับพาตัวออกมาจากบ้าน เมื่อข่าวการฆาตกรรมแพร่งพรายออกไป คนอื่น ๆ ในตระกูลเฉินก็พากันแตกตื่น รวมทั้งคนที่เป็นครอบครัวของเด็กหนุ่มที่ถูกพาตัวไปเหล่านั้นด้วย ผ่าน
