านั้นขอรับ” จี้หยางกล่าวต่อ “แม้จะมีข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับคุณหนูจี้และแม่ทัพเมิ่งในเวลานั้น แต่กลับไม่เคยมีใครพบเห็นทั้งคู่อยู่ด้วยกันเลยแม้แต่คนเดียว เรื่องราวของทั้งคู่เป็นที่พูดถึงก็จริง แต่ก็มักจะมีเพียงเรื่องเดิม ๆ ทุกคนพูดไปในทางเดียวกันหมด จากนั้นไม่นานพวกเขากลับถูกเรียกว่าคู่รักที่เหมาะสมที่สุดในเมืองหลวง”
หลังจากฟังคำอธิบายแล้วหลี่เยว่หานก็ดูเหมือนว่าจะสนใจเรื่องนี้ขึ้นมาจริง ๆ “เวลานั้น พวกเขาไม่ได้ใกล้ชิดกันเป็นการส่วนตัวกันเลยงั้นหรือ”
จี้หยางยิ้มขำ “คุณหนูจี้เป็นถึงบุตรสาวคนโตของตระกูลที่มากไปด้วยอำนาจบารมี ในเวลานั้นแม่ทัพเมิ่งเป็นเพียงนายทหารที่ไม่ได้เป็นที่จดจำ เป็นเพียงพระสหายขององค์ชายเท่านั้น เป็นไปไม่ได้เลยที่ตระกูลจี้จะยอมให้บุตรสาวไปข้องแวะกับชายธรรมดา ๆ เช่นเขามากเกินไป”
“เช่นนั้นแล้ว เหตุใดจี้ซินเยว่จึงปฏิบัติต่อข้าราวกับเป็นศัตรูคู่แค้นมาช้านานด้วยเล่า” หลี่เยว่หานขมวดคิ้ว “นางมีเจตนาซ่อนเร้นอย่างนั้นหรือ”
“นั่นก็เป็นไปได้ขอรับ” จี้หยางมองหลี่เยว่หานอย่างเคร่งขรึม “คุณหนูจี้ผู้นี้เป็นคนมีเบื้องลึกเบื้องหลังซับซ้อน ไม่เป็นอย่างที่แสดงทั้งหมดอย่างแน่นอน”
