บทที่ 295 เจ้าจุดไฟ ข้าเติมฟืน
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็จ้องมองเขา “เพราะเรื่องทั้งหมดนี้ เจ้าจึงพยายามพูดดี ๆ กับคนรักในวัยเด็ก เพื่อที่จะไม่ทำให้นางลำบากใจงั้นหรือ”
เมิ่งฉีฮ่วนไม่รู้จะแสดงสีหน้าอย่างไรดี “ข้ากลัวว่าจะทำให้เจ้าโกรธต่างหาก เจ้ากำลังตั้งครรภ์ ไม่ควรจะมีเรื่องให้ขุ่นเคืองใจ”
“ฮึ่ม” หลี่เยว่หานยังไม่ยอมแพ้ แม้จะไม่ได้จริงจังเกี่ยวกับเรื่องของจี้ซินเยว่อีกต่อไป “หากข้าทะเลาะกับคนรักเก่าของเจ้า เจ้าจะเลือกอยู่ข้างใคร”
“ไม่ว่าเจ้าจะขัดแย้งกับใคร ข้าก็จะอยู่ข้างเจ้าเสมอ” เมิ่งฉีฮ่วนกล่าวพลางยื่นมือมาเกลี่ยผมที่ติดหน้าหลี่เยว่หานออกแล้วยิ้มอย่างอ่อนโยน “แล้วก็เข้าข้างเจ้าตัวน้อยของเราด้วย”
เยว่หานไม่คิดว่าเมิ่งฉีฮ่วนจะมาไม้นี้ เมื่อถูกหยอดอย่างกะทันหันจึงเขินอายขึ้นมา
แต่ก็เป็นเช่นนั้นได้ไม่นาน เมื่อมองซ้ายมองขวาแล้วไม่มีใครรอบ ๆ หลี่เยว่หานก็ดึงตัวเมิ่งฉีฮ่วนที่กำลังยิ้มเข้ามาจูบอย่างเร่าร้อน
ชายหนุ่มตกใจในช่วงแรก แต่ก็ตอบรับภรรยาอย่างรวดเร็ว จูบหลี่เยว่หานตอบอย่างอ่อนโยนและระมัดระวังไม่เบียดท้องนางมากเกินไป
เมื่อความอดทนมาถึงจุดขีดสุด เมิ่งฉีฮ่วนก็พยายามจะผละจากนาง แล้วเปลี่ยนเป็นจับมือตรึงหญิงสาวเอาไว้แน่น เขายกแขนขึ้นหอบหายใจแล้วมองดูภรรยาที่หน้าแดงก่ำ ก่อนจะพรูลมหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้พร้อมทรุดตัวลงนั่งข้างนาง “มันจะไม่ดีต่อเจ้าหากเกินเลยไปมากกว่านี้”
หลี่เ
