ไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อเขาพาคนเข้ามาพร้อมน้ำสำหรับอาบ หลี่เยว่หานก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว “เจ้าไปนอนเร็วเข้า พรุ่งนี้ต้องไปเข้าเฝ้าที่หน้าท้องพระโรง ข้าจะไม่ขัดขวางเวลาพักผ่อนของเจ้า ไปเถอะ”
นางพูดเสียงเบาแล้วผลักเขาออกไปจากห้อง
หลังจากร่างพ้นประตูไป หลี่เยว่หานก็ปล่อยมือจากอีกฝ่ายแล้วปิดประตูโดยไม่ให้โอกาสเขาเอ่ยสิ่งใดออกมา ซ้ำยังลงกลอนอย่างรวดเร็ว
เมิ่งฉีฮ่วนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าหดหู่
“คุณชาย” มีคนเรียกเขาจากด้านหลัง เมิ่งฉีฮ่วนหันกลับไปพบว่าเป็นชายชุดดำที่รออยู่ เขาเปลี่ยนท่าทีเป็นจริงจังแล้วเดินนำไปที่ห้องหนังสือ
ในห้องหนังสือ
“ข้าน้อยพบว่าในช่วงเวลาที่ผ่านมานี้องค์ชายรองได้ฝึกฝนกำลังพลสองแสนนาย และเงินกว่าครึ่งที่ใช้บำรุงกำลังพลเหล่านี้ยังเป็นเงินท้องพระคลังอีกด้วย” กัวอี้ในชุดสีดำทั้งตัวยืนอยู่ตรงข้ามเมิ่งฉีฮ่วน สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งในหมู่บ้านไป๋อวิ๋น บัดนี้มีเพียงความสงบนิ่งเท่านั้น
“ท้องพระคลังงั้นหรือ” เมิ่งฉีฮ่วนขมวดคิ้ว “เขาทำเรื่องเช่นนี้มานานแค่ไหนแล้ว”
ลูกน้องของข้าน้อยสืบเรื่องจนได้ความว่าองค์ชายรองเริ่มระดมพลทหารของตนเองหลังจากที่ท่านออกมาจากเกาะถงเชิง”
