ฮองเฮาหรอกนะ หากเป็นเช่นนั้นจริงทั้งนางสนมของเจ้าจะไม่มาทำให้ข้าอกแตกตายอย่างนั้นหรือ ข้าไม่ใช่คนซับซ้อน ไม่เก่งเรื่องวางแผนต่อสู้กับสตรีอื่นและไม่คิดจะแบ่งปันสามีกับผู้ใดทั้งสิ้น ที่ข้าหมายถึงคือ เจ้าสามารถเลือกที่จะไม่ทำตามพระบัญชาได้ แม้จะบรรลุข้อตกลงกับฝ่าบาทไปแล้วก็ตาม”
“หา?” เมิ่งฉีฮ่วนแทบไม่ได้สนใจเรื่องอื่น ๆ ที่นางพูดถึงเลย หลังจากที่ได้ยินนางพูดว่า ‘ไม่ต้องการแบ่งสามีกับผู้ใดทั้งสิ้น’ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นกับหลี่เยว่หานแล้วพยักหน้าหงึกหงักไม่เอ่ยอะไรออกมามากกว่ารับคำ “ข้าจะฟังเจ้า”
เมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้น หลี่เยว่หายก็ผลักสามีด้วยความหมั่นไส้ “เจ้าจะฟังอะไรข้า”
“ไม่ว่าเจ้าจะพูดอะไร ข้าจะเชื่อฟังเจ้าทุกอย่าง” เมิ่งฉีฮ่วนมองไปที่หลี่เยว่หาน ยกยิ้มแล้วกอดนางเอาไว้ “ข้าไม่สนใจอะไรในโลกนี้อีกแล้ว เพียงแค่ต้องการอิสระที่จะอยู่กับเจ้าเท่านั้น”
หลังจากได้ยินเขาพูดเช่นนั้นนางก็เศร้าใจขึ้นมา
ไม่นานมานี้หลังจากที่นางรู้ว่าเมิ่งฉีฮ่วนจะต้องกลับเมืองหลวง นางก็คิดกับตัวเองว่าต้องทำอย่างไรจึงจะสามารถเข้ากับครอบครัวของเขาได้ เมื่อมาถึงจวนแม่ทัพครั้งแรก หลี่เยว่หานก็ทำเป็นพูดอย่างไม่จงใจเพื่อจะถามเขาเรื่องผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ในครอบครัว และเขาก็ยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้และเฉไฉไปเรื่อย
เมื่อคิดย้อนไปแล้วก็รู้สึกว่าตอนนั้นเขาเองก็คงจะเสียใจไม่น้อย
เพราะความจริงแล้วเขาไม่มีครอบครัวคนอื่นเลย
