นเยว่ “เราไปเข้าเฝ้าฮองเฮาด้วยกันเถอะ หากคิดว่าข้าตบเจ้าไม่ได้ ก็ไปร้องทุกข์เสียด้วยกัน”
ระหว่างที่กล่าวเช่นนั้น หลี่เยว่หานก็ลากตัวจี้ซินเยว่ไปยังพระตำหนักจิ่งอู่
แม้ว่าหลี่เยว่หานจะเพิ่งตั้งครรภ์และร่างกายผอมบาง แต่หลังจากที่นางได้รับการฟื้นฟูจากตราลัญจกรหยกในช่วงเวลาที่ผ่านมา ร่างกายของนางจึงถือว่าแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไปมาก สตรีทั่วไปไม่สามารถต้านแรงของนางได้เลย
“เยว่หาน” เมิ่งฉีฮ่วนร้องเรียกหลี่เยว่หาน ระหว่างที่นางกำลังลากตัวจี้ซินเยว่ให้เข้าไปในพระตำหนัก
หลี่เยว่หานหยุดเดินแล้วมองไปทางเขา ใบหน้าของนางสงบนิ่ง ไม่ได้แสดงออก แต่จี้ซินเยว่เริ่มใจชื้นขึ้นมา เหวินจั๋วยังมีนางอยู่ในใจและพยายามจะช่วยเหลือ
“ข้าอยากจะเตือนว่าเจ้ากำลังตั้งครรภ์ ไม่จำเป็นต้องออกแรงมากถึงขนาดนี้เพื่อช่วยข้าเลย” เมิ่งฉีฮ่วนว่าพลางชี้ไปทางจี้ซินเยว่ที่ถูกลากตัวอยู่
“ไม่เป็นไร นางพูดเองว่ายังบริสุทธิ์อยู่ ถ้าต้องถึงมือเจ้า ไม่เท่ากับว่าเจ้าไปล่วงเกินความบริสุทธิ์ของนางงั้นหรือ เป็นเช่นนั้น จวนแม่ทัพต้องวุ่นวายแน่นอน”
กล่าวเช่นนั้นแล้วหลี่เยว่หานก็ลากตัวจี้ซินเยว่เข้าไปในพระตำหนัก นางได้ยินเสียงคนเรียกเมิ่งฉีฮ่วนอยู่ด้านหลัง แต่เพราะความโกรธนางจึงไม่ยอมหยุดหันไปมองด้วยซ้ำ
แน่นอนว่าจี้ซินเยว่ไม่สามารถก้าวขึ้นบันไดและข้ามธรณีได้ทัน แต่หลี่เยว่หานออกแรงลากนางไปตามทางราวกับเป็นกระสอบข้าวอย่างไม่ได้สนใจเรื่องนั้น
ผม
