ก่อน แต่วันนี้นางกลับต้องอับอายจากฮองเฮาครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วยังต้องถูกเมิ่งฉีฮ่วนต่อว่าในที่สาธารณะชนว่ามอบความบันเทิงแก่ผู้อื่นไปทั่ว แล้วฮ่องเต้ยังกล่าวอีกว่านางได้โน้มน้าวฮองเฮาเพียงคำพูดไม่กี่คำ
มันทำให้นางยิ่งอับอายมากขึ้น!
“เหตุใดท่านจึงไม่กล่าวกับคนรักเก่าของตนสักสองสามคำเล่า?” หลี่เยว่หานสะกิดเมิ่งฉีฮ่วนใต้โต๊ะ “ข้าคิดว่านางกำลังอับอายอย่างถึงที่สุด ไม่คิดช่วยเหลือนางบ้างหรือ?”
ได้ยินอย่างนั้นแล้ว เมิ่งฉีฮ่วนเหลือบมองหลี่เยว่หานก่อนจะบ่น “ดูเหมือนเจ้าอยากให้ข้าเกี้ยวสตรีจริง ๆ”
หลี่เยว่หานอดไม่ได้ที่จะขบขัน แต่หลังจากนั้นนางก็ไม่ได้กล่าวอะไรต่อไป
“เฉินฟูเหริน เจ้าก็เห็นแล้วหรือไม่ว่ามิใช่ข้าไม่อยากช่วยให้เจ้าได้พบเจอคู่ครองที่ดี แต่เพราะเจ้าคือสะใภ้ตระกูลเฉินแล้ว และยังได้รับตำแหน่งฮูหยินหลวงขั้นที่ 1 ด้วย ข้าจึงไม่สามารถแต่งงานให้กับเจ้าอีกครั้งได้ คราวที่เจ้าได้แต่งงานเข้าสู่ตระกูลเฉิน และสามีเจ้าต้องตายตก พวกเราทุกคนล้วนเสียใจสุดซึ้ง แต่สุดท้ายแล้วเจ้ายังเป็นภรรยาของเขา และไม่สามารถมอบความบันเทิงแก่ผู้คนโดยทั่วได้ ในฐานะฮูหยินหลวงขั้นที่ 1 วันนี้ถือว่าเจ้าทำเรื่องน่าอับอายลงไปแล้ว”
ฮองเฮากล่าวออกมาด้วยสีหน้าจริงจังพร้อมถอนหายใจ “ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถิด เจ้าสวมใส่ชุดนักเต้นเพื่อสิ่งใด เวลานี้เจ้าเป็นฮูหยินหลวงขั้นที่ 1 แล้วควรจะสำรวมกริยาให้มาก ดูฮั่นหรงที่ได้รับตำแหน่งฮ
