่หานก็ยังไม่มั่นคง ทั้งยังคิดจะปริปากเอ่ยต่อ ทว่าเมิ่งฉีฮ่วนหยุดนางไว้ “เจ้ารีบนอนเถิด วันนี้เจ้าได้รับแต่งตั้ง พรุ่งนี้ต้องเข้าวังไปกับข้าเพื่อขอบคุณในพระกรุณา ตอนนี้เจ้าเองกำลังท้องกำลังไส้ หากไม่พักผ่อนให้เพียงพอ พรุ่งนี้จะเหนื่อยเอา”
เอ่ยจบ เมิ่งฉีฮ่วนก็นอนลงพร้อมโอบกอดหลี่เยว่หานไว้โดยไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดอีก จากนั้นชายหนุ่มจึงดีดปลายนิ้ว ไฟในห้องก็ดับลง
ในท้ายที่สุดแล้วหลี่เยว่หานไม่ได้ถามอะไรอีก แต่กอดเมิ่งฉีฮ่วนเอาไว้แน่น ไม่นานนักนางก็ผล็อยหลับไปจริง ๆ
เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่เยว่หานตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือ เมิ่งฉีฮ่วนนั้นตื่นเต็มตาลุกออกไปแล้ว เมื่อเห็นนางลุกขึ้นจากเตียง เขาก็รีบกล่าวบอกสาวใช้ให้นำน้ำมาให้หญิงสาวล้างหน้าบ้วนปาก
เมื่อมองใกล้ ๆ สาวใช้สองสามคนนี้ยังเป็นคนที่เมิ่งฉีฮ่วนสั่งให้พ่อบ้านไปซื้อมาเพื่อคอยดูแลหลี่เยว่หานเมื่อครั้งที่นางแอบเข้ามาในเมื่อหลวง ก่อนหน้านี้จวนแม่ทัพนั้น แม้แต่คนรับใช้ใกล้ชิดเมิ่งฉีฮ่วนล้วนเป็นบุรุษ
หลังจากล้างหน้าล้างตาแล้ว หลี่เยว่หานจึงเปลี่ยนไปสวมชุดเต็มยศตามบรรดาศักดิ์ซึ่งไม่รู้ว่าเมิ่งฉีฮ่วนไปตระเตรียมให้นางไว้ตั้งแต่เมื่อใด และเมื่อหญิงสาวรู้ตัวอีกที ก็นั่งอยู่บนรถม้าไปยังพระราชวังแล้ว
