บทที่ 273 สาวสังคม
เมื่อได้ยินถ้อยคำของเมิ่งฉีฮ่วน หลี่เยว่หานก็พยักหน้าเพื่อบ่งบอกให้เห็นว่าตนเข้าใจแล้ว จากนั้นจึงเอ่ยขึ้น “ตอนนี้ท่านเองก็กลับมายังเมืองหลวงอีกครั้ง ซ้ำยังเป็นแม่ทัพด้วย แม่นางจี้ผู้นั้นได้มาพบท่านบ้างหรือไม่?”
ทันทีที่ได้ยินประโยคนี้ ในใจของเมิ่งฉีฮ่วนพลันส่งเสียงดังราวระฆังตีบอกเตือน คำถามเอาชีวิตไปทิ้งในตำนานมาแล้ว!
“มาหา” เมิ่งฉีหวนพยักหน้ารับอย่างจริงใจ “หากแต่นางแต่งงานแล้ว พบหน้ากันก็ไร้ซึ่งเหตุผลสมควรใด ดังนั้นแม้ว่านางจะให้คนมาส่งจดหมายถึงข้าอยู่หลายครั้ง แต่ก็พบหน้ากันเพียงสองสามครั้งเท่านั้น ทุกครั้งข้าล้วนแล้วไม่ได้ใส่ใจ ซ้ำยังส่งคนไปกล่าวบอกนางว่าข้าแต่งงานแล้ว”
“ตอนแรกนางไม่เชื่อข้า ส่งจดหมายกลับมาว่าข้าจงใจหลีกเลี่ยงนาง เพื่อจะได้หลีกเลี่ยงความสงสัยหรืออะไรทำนองนั้น” เมิ่งฉีฮ่วนอธิบายอย่างตรงไปตรงมา “ทว่าหลังจากเจ้ามาพักอาศัยอยู่ที่จวนแม่ทัพสักพักหนึ่ง นางจึงยอมรามือ”
เมื่อได้ยินเรื่องราวของเมิ่งฉีฮ่วน หลี่เยว่หานก็อดสงสัยขึ้นมาไม่ได้ “มิใช่ว่านางแต่งงานแล้วหรอกหรือ? สามีของนางไม่สนใจเลยหรืออย่างไร?”
“คนตายไปแล้ว ย่อมไม่อาจสนใจ” เมิ่งฉีฮ่วนกางมือของเขา “ในปีที่สามหลังจากที่นางแต่งงาน สามีของนางก็ติดเชื้อวัณโรค เขาไม่ได้ตายไปเพียงคนเดียวเท่านั้น ยังพาหญิงชราของครอบครัวพวกเขาไปด้วย ด้วยครอบครัวเดิมของจี้ซินเยว่สมคบคิดกับศัตรูก่อเหตุบางอย่างเมื่อครั้
