บทที่ 259 ถูกเตะจนกระเด็นกลับไป
เดิมทีทุกคนตั้งใจเข้ามาเพื่อรับชมความสนุก ไหนเลยจะคาดคิดว่าจ้าวซินเอ๋อร์กล้ากล่าวคำเลวร้ายเช่นนี้ออกมาต่อหน้าธารกำนัล เรียกได้ว่าทุกคนในที่นี้ล้วนตกใจเป็นอย่างยิ่ง
หลังจากที่หลี่เยว่หานพูดจบ หลายคนลุกขึ้นและพยักหน้าเห็นด้วย
“ไม่คาดคิดเลยว่าจ้าวซินเอ๋อร์ที่มักหัวสูง เนื้อแท้จะมีเจตนาชั่วร้ายเช่นนี้ ลูกชายคนเล็กของข้าเคยคิดว่าจ้าวซินเอ๋อร์เป็นหญิงงามจิตใจดี วันนี้แหละในที่สุดเขาจะได้ตาสว่าง ไหนเล่าหญิงงามจิตใจดี มันก็แค่อสรพิษเท่านั้น!”
“ก็นั่นน่ะสิ แค่เพราะมีใบหน้างดงามหน่อย นางกลับเชิดหน้าทำตัวเย่อหยิ่ง แต่วันนี้เมื่อเปรียบเทียบแล้ว คุณหนูเหยียนดูงดงามขึ้นมากหลังจากลดน้ำหนัก แม้แต่จ้าวซินเอ๋อร์ก็ยังเทียบเทียมไม่ได้ ในความคิดของข้า จ้าวซินเอ๋อร์น่ะคือหมู โง่เง่าเบาปัญญาไม่ต่างจากสมองหมูตัวหนึ่ง”
“ใช่ ถ้อยคำจากปากจ้าวซินเอ๋อร์นั้นเลวร้ายยิ่ง นับจากนี้ไปหากเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นในหมู่บ้านเรา มันจะต้องเป็นฝีมือของตระกูลจ้าวอย่างไม่ต้องสงสัย ท้ายที่สุดมีแค่พวกเขาที่กล้าพูดและทำเรื่องเลวร้ายเหล่านั้น”
ขณะที่นางเฉายังไม่สามารถเกลี้ยกล่อมให้เหยียนจื่อเซียงสงบสติอารมณ์ อีกด้านหนึ่งจ้าวซินเอ๋อร์ก็ทำให้ฮูหยินจางขุ่นเคืองอีกครั้ง กระทั่งนางเฉารู้สึกจนปัญญาที่จะแก้ไขสถานการณ์
เหตุใดตนเองถึงได้วิ่งไปถึงร้านขายผ้าเหยียนเมื่อวานนี้เพื่อยกลูกสาวให้แต่งงานกับคุณชายใหญ่
