! คนที่มีสมองหมูคือนางต่างหาก!
“พวกเจ้าหุบปากซะ! หุบปากไปให้หมด!” เมื่อจ้าวซินเอ๋อร์ได้ยินคนอื่นปรามาสนางเช่นนี้ นางพลันสูญเสียการควบคุมอารมณ์โดยสิ้นเชิงพร้อมตะโกนอย่างบ้าคลั่ง “ข้าแค่มีเจตนาข่มขู่เหยียนจื่อเซียงและนางสารเลวทั้งสามจากตระกูลจางเท่านั้น! พวกเจ้าหุบปากไปซะ! ครอบครัวข้าไม่มีทางทำเรื่องเลวร้ายเหล่านั้นเด็ดขาด!”
“เจ้าพลั้งปากพูดออกมาด้วยตนเอง” หลี่เยว่หานกล่าวคำอย่างเย็นชา “ดังคำกล่าวที่ว่าทุกถ้อยคำเปรียบเสมือนตะปู แม่นางซินเอ๋อร์ช่างมีความสามารถยิ่ง กล้าพูดแต่กลับไม่กล้ายอมรับมัน”
“นางหานเยว่แม่ม่ายเลวทราม! หุบปากของเจ้าไปซะ!” จ้าวซินเอ๋อร์กระโจนตัวออกไปเพื่อหวังทำร้ายหลี่เยว่หาน
แต่หลี่เยว่หานจะยอมให้ถูกรังแกโดยง่ายได้อย่างไร ทันทีที่เห็นอีกฝ่ายกระโจนเข้าหา นางพลันเหวี่ยงขาข้างหนึ่งออกไปเต็มแรง
ในช่วงที่ผ่านมาขณะช่วยเหลือเหยียนจื่อเซียงลดน้ำหนัก นางได้รวบรวมทักษะผิวเผินบางอย่างที่เคยเรียนรู้ในชีวิตก่อน ด้วยการวางรากฐานที่มั่นคง นางเตะจ้าวซินเอ๋อร์กระเด็นกลับไปในคราวเดียว โดยที่เท้าอีกข้างของนางแทบไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อย
“หัวหน้าหมู่บ้านอวี๋ และผู้พิพากษายังกล่าวอีกว่า จ้าวซินเอ๋อร์และแม่ของนางเคยรักแกข้าซึ่งเป็นแม่ม่าย และเกือบจะทำให้ข้าได้รับบาดเจ็บสาหัส ตามกฎหมายแล้ว พวกเขาควรถูกตัดสินให้เนรเทศออกไป แต่เมื่อพิจารณาว่าแม่นางซินเอ๋อร์เป็นหญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือน หากนาง
