้ว่าพวกเขาจะรับซื้อลายปักเหล่านั้นหรือไม่ แต่ในอำเภอหวาซี นอกจากร้านขายผ้าอวี้เยว่แล้ว ร้านขายผ้าเหยียนยังคงมีอิทธิพลอยู่บ้าง”
“สำหรับธุรกิจเย็บปักถักร้อย เจ้าควรละทิ้งความหวังนั้นไปซะ” เหยียนจื่อเซียงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นอกจากนี้ ประเพณีของตระกูลเหยียนไม่มีทางรับอนุภรรยาหรือคบชู้ ภรรยาผู้จัดการจางก็เป็นคนที่ครอบครัวเหยียนของเราช่วยจัดเตรียมการแต่งงานให้ ลูกสาวของเจ้าถูกกำหนดให้ไม่มีโชคชะตาร่วมกันกับเราตั้งแต่แรกเริ่ม”
สิ้นเสียง นางไม่ลืมที่จะแตะมือของฮูหยินจางพร้อมเป่าลมแผ่วเบา “ท่านอาจางไม่เจ็บแล้วนะเจ้าคะ จื่อเซียงเป่าให้ท่านอาจางเอง”
ฮูหยินจางเฝ้ามองเหยียนจื่อเซียงเติบโต และได้รับความช่วยเหลือมากมายจากตระกูลเหยียน นางจึงรักใคร่เด็กสาวผู้นี้มาก นางบีบแก้มของเด็กสาวแผ่วเบาพลางกล่าวติดตลก “อาไม่เจ็บแล้ว เจ้าไม่ต้องกังวลไป อย่าบอกนะว่าจื่อเซียงของเราลดน้ำหนักไปมาก ใบหน้าละเอียดอ่อนขึ้น เรียกได้ว่างดงามนัก”
ทันทีที่ฮูหยินจางพูดจบ อนุภรรยาทั้งสองก็ติดตามเข้ามาทีละคน
อนุโจวเดินมาด้านหน้า นางมองดูมือของฮูหยินจาง จากนั้นหันมองใบหน้าเหยียนจื่อเซียงพร้อมอุทานขึ้น “พี่หญิงมาดูนี่สิ ตอนนี้คุณหนูของเรากลายเป็นหญิงงามแล้วจริง ๆ!”
หลังจากรับฟังถ้อยคำดังกล่าว อนุอู๋นำผ้าเช็ดหน้าปิดริมฝีปากพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เป็นเช่นนั้นจริงด้วย คุณชายใหญ่และคุณชายรองต่างก็เป็นบุรุษหล่อเหลา ภรรยาของพวกเขาเป็นคู
