าหลงผิดคิดเข้าข้างตัวเองเกินไปหรือเปล่า?”
เดิมทีมีเพียงสมาชิกในครอบครัวของผู้จัดการจางเท่านั้นที่มาเยือนประตูลานบ้าน พวกนางแค่ต้องการมาเตือนตระกูลจ้าวเกี่ยวกับการตัดสินใจที่ผิดพลาด ไหนเลยจะคาดคิดว่าเหยียนจื่อเซียงมาที่หมู่บ้านจางหนิงในวันนี้ด้วย
นางเฉาซึ่งได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ในอำเภอหวาซีเมื่อวานนี้ไม่ได้ก้าวออกจากลานบ้านตลอดทั้งวัน นอกจากนี้ทุกคนคุ้นเคยกับการเห็นเหยียนจื่อเซียงอยู่ในหมู่บ้านจางหนิงแล้ว จึงไม่มีใครบอกนางเฉาเป็นการส่วนตัว
อย่างไรก็ตามเนื่องจากนางเฉาเห็นเหยียนจื่อเซียงที่ร้านขายผ้าเหยียนเมื่อวาน นางจึงสันนิษฐานว่าเหยียนจื่อเซียงยังคงอยู่ที่อำเภอหวาซี และยังไม่กลับมาที่หมู่บ้านจางหนิง
ในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ นางเฉาได้ขุดหลุมฝังตัวเองอีกครั้ง
“คุณหนู” นายหญิงตระกูลจางเห็นเหยียนจื่อเซียงจากด้านหลัง จึงรีบนำอนุภรรยาทั้งสองเข้าไปทักทายในทันที
“ฮูหยินจาง ไฉนถึงได้ถ่อมาที่นี่ในวันนี้?” เหยียนจื่อเซียงถามคำโดยแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องราว
“เราได้ยินมาว่ามีหญิงสาวมาขอแต่งงานกับคุณชายใหญ่เมื่อวานนี้ ว่ากันว่าเป็นลูกสาวตระกูลหนึ่งที่งดงามดั่งนางสวรรค์ จึงได้พาน้องหญิงทั้งสองมาทักทายเป็นการส่วนตัว หากเราเข้ากันได้ดี การพานางกลับไปคงเพิ่มความมีชีวิตชีวาให้แก่ครอบครัวยิ่งขึ้นกว่าเดิม” คุณหญิงจางฉลาดในการเลือกใช้คำ เมื่อเห็นเหยียนจื่อเซียงก้าวออกมา นางจึงตระหนักว่ามันไม่ใช่กงการอะไรข
