องนางอีกแล้ว จึงได้อธิบายเจตนาของตัวเองให้กระจ่าง
ท้ายที่สุดนางเฉาเพิ่งโพล่งคำออกมาว่า คุณชายเหยียนไม่คู่ควรกับลูกสาวของนาง!
หลังจากรับฟังสิ่งที่ตระกูลจางกล่าว เหยียนจื่อเซียงไม่ได้ตั้งใจจะเปิดโปงเจตนาซ่อนเร้นของพวกนาง และเพียงพยักหน้ารับ “ถ้าเป็นเช่นนั้น มันก็เหมาะสมแล้วที่ท่านจะช่วยเหลือผู้จัดการจาง อย่างไรก็ตามข้าได้ยินคำกล่าวของนางเฉาเมื่อครู่ ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้เป็นอย่างที่พูดใช่หรือไม่?”
“คุณหนูเหยียน เข้าใจผิด เข้าใจผิดแล้ว!” นางเฉากล้ารุกรานครอบครัวผู้จัดการจาง แต่นางไม่กล้าสร้างความขุ่นเคืองให้แก่เหยียนจื่อเซียง นางพลันกล่าวด้วยรอยยิ้มประจบประแจง “มันเป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิดกัน หาได้เป็นเช่นนั้นไม่!”
“เข้าใจผิด?” เหยียนจื่อเซียงมองตอบพลางครุ่นคิด ก่อนจะตะโกนไปทางด้านหลัง “พี่หญิงหาน นางเพิ่งบอกว่าพี่ใหญ่ของข้าไม่คู่ควรกับจ้าวซินเอ๋อร์ใช่หรือเปล่า?”
เดิมทีหลี่เยว่หานแค่อยากซ่อนตัวในฝูงชนและมองดูเรื่องสนุก ไหนเลยจะคาดคิดว่าเหยียนจื่อเซียงลากนางออกมาข้องเกี่ยวโดยตรง นางจึงทำได้เพียงยืนขึ้นพร้อมตอบกลับไปว่า “คำพูดดั้งเดิมที่ได้ยินคือ ‘แม้แต่คุณชายใหญ่ของพวกเจ้าก็ไม่อาจคู่ควรกับนางด้วยซ้ำ ผู้จัดการจางเองก็อายุอานามเกือบ 40 ปีแล้ว แก่เฒ่าถึงขนาดนั้น แล้วจะคู่ควรกับลูกสาวของข้าได้อย่างไร!” นางเลียนแบบน้ำเสียงและการแสดงออกของนางเฉาได้คล้ายคลึงราวเจ็ดถึงแปดส่วน
“ใช่! แบบนั้นเลย!
