เธอมักจะรู้สึกเสมอว่าปอยขนสีขาวขนาดใหญ่นี้ดูเหมือนลูกหมาป่าหนุ่มที่หัวล้าน
หลังจากทานอาหารแล้ว หลี่เยว่หานก็นำกล่องข้าวมาสองกล่อง กล่องหนึ่งเตรียมไว้สำหรับมู่ชวน ส่วนอีกกล่องนางไม่ได้เตรียมอย่างพิถีพิถันอะไรนัก เพียงใส่เนื้อสดและกระดูกที่ไม่ได้นำมาทำอาหารลงไปจนเต็ม จากนั้นสองแม่ลูกก็เดินจูงมือกันออกจากบ้านไป
ณ ไร่องุ่น
แม้ว่ามู่ชวนจะพาลูกหมาป่าออกไปเฝ้าไร่องุ่นทุกวันหลังอาหารเช้า แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะนำตำราติดตัวมาด้วยสองสามเล่มเพื่อมาเติมความรู้ของตน
ต้าไป๋กำลังวิ่งไปมารอบ ๆ ทุ่งองุ่น เขาจึงหาที่ร่มเพื่ออ่านตำรา
“พี่ พี่ พี่ พี่ชาย” ไกลออกไป หลิงซียกแขนสั้นป้อมโบกทักทายเขา
เมื่อได้ยินเสียงของหลิงซี มู่ชวนก็วางตำราในมือลง ก่อนที่จะได้ตอบโต้อะไร ต้าไป๋ก็ราวกับลมสลาตัน เพียงเสียง “ชัวะ” มันก็พุ่งมาจากด้านหลังแสนไกลไปอยู่ข้าง ๆ หลี่เยว่หาน จากนั้นจึงวนเวียนอยู่รอบ ๆ นาง
