นวาจาของหลี่เยว่หาน มู่ชวนพลันตกตะลึง ก่อนจะหัวเราะออกมา “ยังคงเป็นท่านแม่ที่เยี่ยมยอด!”
หลิงซี “???” เด็กน้อยเต็มไปด้วยเครื่อหมายคำถาม และไม่รู้ว่าควรจะถามสิ่งใด
ในยามนี้ เรื่องระหว่างหลี่เยว่หานและกวนชิ่งอวิ๋นที่ผู้คนหน้าประตูพากันคาดเดาไปต่าง ๆ นานา ลอยฟุ้งอยู่เต็มอากาศ
จ้าวโหย่วเฉียนผู้ปั่นเรื่องซุบซิบนินทาทั้งหมดนี้ นั่งอยู่หน้าประตู กินเมล็ดแตงโมไปพลาง ฟังเรื่องราวที่ทุกคนคิดขึ้นไปพลาง ในใจเปี่ยมล้นไปด้วยความสนุกจนไม่อาจอธิบาย
หลังจากรอมาหลายวัน แม่ม่ายสาวก็ยังไม่โผล่หน้ามาให้เห็น ทว่าครอบครัวของพวกเขาต้องส่งยาและของบำรุงกำลังไปที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านทุกเช้า จากนั้นหัวหน้าหมู่บ้านจะส่งของพวกนั้นไปให้แม่ม่ายสาวเป็นการส่วนตัว เขาเคยมาด้วยตัวเอง แต่เด็กเหลือขอสองคนที่อยู่ข้างในปฏิเสธที่จะเปิดประตู จำต้องวุ่นวายให้หัวหน้าหมู่บ้านมาก่อน พวกเขาจึงยอมเปิดประตูเพื่อมารับของไป หลังจากกล่าวขอบคุณหัวหน้าหมู่บ้านก็ปิดประตูทันที
ตอนนี้จ้าวโหย่วเฉียนอยากรู้จริง ๆ ว่าแม่ม่ายหานเยว่นางนี้ตายไปแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่
หากนางยังมีชีวิตอยู่ นางยอมสงบสติอารมณ์อยู่เฉยได้อย่างไร ในเมื่อเขาเล่าเรื่องฉาวโฉ่ของแม่มายอยู่ที่หน้าประตูบ้านมาหลายต่อหลายวัน
หากนางตายไปแล้ว เด็กสองคนนั้นหาญกล้าพอที่จะคอยเฝ้าร่างไร้วิญญาณอยู่ตลอดทั้งวันเชียวหรือ? ศพนั้นจะไม่เน่าเปื่อยได้อย่างไร?
หากไม่ใช่เพราะกำแพงบ้านสูงเกิ
