่งอวิ๋น ไม่ใช่ว่าหลี่เยว่หานนั้นไร้ยางอายหรอกหรือ? ทำไมตระกูลจ้าวของพวกเขาถึงโชคร้าย?
“เฮอะ ในเมื่อเจ้ามีพี่น้องที่ทำงานอยู่ที่ท่าเรือ เจ้าจะไม่รู้จักชื่อเสียงอันโหดร้ายของท่านกวนได้อย่างไร? เขาได้ชื่อว่าเป็นนายโจรผู้ไร้เหตุผล!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จ้าวเฉียนก็ชะงัก
ทำไมเขาถึงลืมคิดประเด็นนี้ไปได้!
แย่แล้ว แย่แล้ว ตอนนี้ข่าวซุบซิบได้แพร่กระจายออกไปแล้ว หากถึงหูของท่านกวนเข้า ตระกูลจ้าวของเขาได้ซวยจริง ๆ แน่!
“ดูใบหน้างุนงงเป็นไก่ตาแตกของจ้าวโหย่วเฉียนสิ ไม่แน่ใจว่าเจ้าไปได้ยินข่าวลือมาจากที่ไหน หากการที่แม่นางหานเยว่ขายตะกร้าถักไม่กี่ใบให้ท่านกวนก็นับว่ามีเป็นชู้กันแล้ว เช่นนั้นหอสุรามัจฉาของเขาก็คงไม่ต้องทำมาค้าขายกันแล้ว อีกทั้งเราทุกคนเองก็เห็น ๆ กันอยู่ว่าแม่นางหานเยว่มีฝีมือในการทำงานถัก ท่านกวนก็เต็มใจที่จะซื้อของของนาง นั่นก็ย่อมเป็นเพราะเห็นถึงชมชอบฝีมือของนาง แล้วเหตุใดในสายตาของตระกูลจ้าวเช่นพวกเจ้าจึงกลายเป็นการเล่นชู้ไปได้ หน้าเนื้อใจเสือเสียจริง!”
สะใภ้โจวกลอกตาอย่างดูถูกดูแคลนโดยพลัน
ตั้งแต่สองพี่น้องจ้าวโหย่วเฉียนมา ‘รายงานตัว’ ที่หน้าประตูบ้านของหลี่เยว่หาน สะใภ้โจวไม่รู้ว่าตนนั้นก่นด่าสาบแช่งทั้งต่อหน้าและลับหลังพวกเขาไปกี่ครั้งแล้ว แต่สองพี่น้องจ้าวโหย่วเฉียนหน้าหนา พูดอะไรไม่มีขอบเขต ยิ่งพูดยิ่งน่ารังเกียจ พูดตามตรงว่าสะใภ้โจวนั้นอึดอัดเกินกว่าจะทนฟังได้
เป็น
