ลูกติดแบบนี้มันเป็นเกียรติมากแล้วใช่ไหม?”
สายตาของคนนอกมองเห็นว่าหลี่เยว่หานพยายามกลั้นหายใจเพื่อพูดปกป้องหลิงซีภายในคราวเดียว ทุกคนเห็นว่าใบหน้าของหลี่เยว่หานซีดเผือดลงจึงพยายามก้าวเข้าไปประคอง แต่ใครจะคาดคิดว่าจ้าวซินเอ๋อร์จะผลักหลี่เยว่หาน ‘ผู้อ่อนแอ’ ลงกับพื้น
“ข้ามาขอให้เจ้าขายงานปักให้ นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องมงคลแก่เจ้าแล้ว!” จ้าวซินเอ๋อร์กล่าวด้วยท่าทางเหยียดหยาม “ไหนเจ้าลองปฏิเสธสิ เจ้ามันน่าไม่อาย! ข้ากลั่นแกล้งเจ้าแล้วผิดอันใด! คงไม่รู้สินะว่าข้ามีความสุขเพียงใดที่ได้รังแกเจ้า! ข้าจะบอกให้นะหานเยว่! แม่ม่ายอย่างเจ้าสมควรถูกรังแกแล้ว!”
ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อคำพูดดังกล่าวหลุดออกมา ใบหน้าของจ้าวต้าเป่ามืดมนลงขณะที่หลังมือฟาดลงบนใบหน้าของจ้าวซินเอ๋อร์จนเกิดเสียงดังสนั่น!
[1] หลุนอี่ว์สำหรับสตรี《女论语》คือ คัมภีร์สอนหญิงขั้นพื้นฐานของสำนักปรัชญาขงจื่อ
