ริง “น้องหานเยว่ได้รับบาดเจ็บบริเวณศีรษะ หากฟื้นขึ้นมาคงไม่เป็นไร หากไม่ฟื้นจะต้องดื่มยาเพื่อรักษาให้มีชีวิตรอดอยู่ต่อซึ่งราคาอยู่ที่หลายร้อยเหรียญตำลึง มู่โทวเองก็บาดเจ็บสาหัสเช่นกัน จะต้องพักฟื้นเพื่อเสริมสร้างกระดูก ใช้เงินอย่างน้อยก็ยี่สิบถึงสามสิบตำลึง”
“เจ้าได้ยินหรือยัง” เวินเทียนเหล่ยจ้องมองจ้าวต้าเป่าอย่างเย็นชา “ขายของทิ้งทั้งครอบครัวก็คงจะยังไม่พอ!”
“นายท่าน” น้ำเสียงใสที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวลดังชัดเจนท่ามกลางฝูงชน จ้าวซินเอ๋อร์เดินเข้ามาด้วยสีหน้าวิตกกังวล เหลือบมองพ่อแม่เล็กน้อย จากนั้นจึงกัดฟันคุกเข่าต่อหน้าเวินเทียนเหล่ย “หากนายท่านถูกใจข้า ได้โปรดปล่อยพ่อแม่ของข้าไปแล้วพาตัวข้าไปเป็นหญิงรับใช้ด้วยเถิด!”
“ข้าไม่ถูกใจเจ้า!” เวินเทียนเหล่ยเพียงแค่กลอกตามอง
