ูลเวิน ซึ่งประกอบไปด้วยคุณชายใหญ่เวิน คุณชายรองเวิน และคุณชายสามเวิน ท่ามกลางหมู่พวกเขา คุณชายใหญ่เวินเป็นคนอารมณ์ร้ายมากที่สุด
นางเฉาถูกชาวบ้านเข้ามารุมมัดตัวเอาไว้อย่างรวดเร็ว จ้าวต้าเป่ารีบวิ่งเข้ามาหลังจากได้ยินข่าวว่าภรรยาของตนถูกมัดเอาไว้ นอกจากนี้ห้องหับในบ้านยังถูกชายหลายคนบุกเข้ามาค้นของระเนระนาด เขาโมโหจนตาแดงรีบวิ่งเข้ามาหาหัวหน้าหมู่บ้านราวกับวัวคลั่ง
จ้าวต้าเป่าทำให้หัวหน้าหมู่บ้านตกใจ ถึงอย่างนั้นกลับทำให้เขาไม่พอใจมากยิ่งขึ้น “ใช่ ถึงน้องหานเยว่จะยังไม่ตาย แต่เจ้าก็บอกไม่ได้ว่านางจะฟื้นขึ้นมาหรือไม่ ไหนภรรยาเจ้าจะเตะมู่โทวจนซี่โครงหักสามซี่อีก ในฐานะที่ข้าเป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ข้าก็มีสิทธิ์จะส่งตัวนางไปให้ทางอำเภอ!”
“แต่ว่าพวกโจรบุกเข้ามาค้นของในบ้านข้า ท่านที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้านจะไม่ดูดำดูดีหน่อยหรือ!” จ้าวต้าเป่าจอดเกวียนวัวและปฏิเสธที่จะปล่อยให้เรื่องนี้เป็นไป
“ฮึ” เวินเทียนเหล่ยที่เงียบอยู่นานพ่นลมหายใจออกมาอย่างเย็นชา ภายในมือยังคงอุ้มหลิงตังอยู่ เขาลุกขึ้นยืนและจ้องเขม็งไปทางจ้าวต้าเป่า “คนที่ไปค้นข้าวของบ้านเจ้าคือคนรับใช้ของข้า ภรรยาของเจ้าทำให้พี่สะใภ้ของข้าได้รับบาดเจ็บสาหัส ข้าจึงเอ่ยปากขอค่ารักษาพยาบาล หมอฟาง ไหนท่านช่วยบอกหน่อยว่าพี่สะใภ้กับหลานชายข้าตกอยู่สภาพเช่นนี้แล้วจะต้องจ่ายค่ารักษาเท่าไหร่?”
หมอฟางถอนหายใจ เขาไม่ได้กล่าวเกินจริงแต่กล่าวตามความเป็นจ
