บทที่ 215 นังเฒ่าไร้ยางอาย
หลังจากเคี่ยวซ้ำซุปทั้งคืนจนกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วหมู่บ้านจางหนิง หลายคนอยากรู้ว่าหลี่เยว่หานกำลังทำอะไรอยู่ ทว่าหลี่เยว่หานเพียงกล่าวว่าใช้ซี่โครงหมูมาเสริมสร้างสุขภาพร่างกายให้มู่ชวน
เดิมทีพวกเขาอยากจะขอลองชิมสักอึกสองอึก แต่เมื่อได้ยินว่านางทำขึ้นเพื่อเสริมสร้างสุขภาพร่างกายของลูกชายก็อับอายเกินกว่าจะเอ่ยปากขอ
ข่าวแพร่สะพัดไปทั่วทั้งหมู่บ้าน และทุกคนต่างยกย่องหญิงม่ายตัวน้อยคนนี้ที่นางเต็มใจจ่ายเงินเพื่อดูแลลูก ๆ ของตนเอง
หลี่เยว่หานไม่ได้สนใจอะไรมากนัก จัดการนึ่งข้าวในหม้อดินยามเที่ยง ตักน้ำซุปข้นออกมาผสมกับข้าว แค่นี้ก็เป็นอันเสร็จสิ้นแล้ว
เมื่อเวลาผ่านไป น้ำซุปในหม้อจะเริ่มเข้มข้นขึ้นจนเห็นเป็นสีขาวขุ่น
ตกบ่ายหลี่เยว่หานพบว่าจวนจะได้ที่แล้วจึงรีบเทน้ำซุปใส่ลงไปในหม้อดิน จัดแจงตั้งไฟแรงและตักน้ำมันวัวออกมาหนึ่งช้อนเต็ม เทเครื่องเทศใส่ลงไปในหม้อจนเกิดกลิ่นหอมฟุ้ง จากนั้นจึงนำกระดูกวัวใส่กลับลงไปในหม้อน้ำซุปอีกครั้ง เติมน้ำแร่ลงไปในหม้อหนึ่งกระบวย ต้มจนเลือดและเอาฟืนออกครึ่งหนึ่ง
ซุปกระดูกแกะเกือบจะได้ที่แล้ว ยกเว้นพวกเครื่องเทศที่ต้องใส่เพิ่มอีกสองเท่า แต่ยังต้องไม่เติมพริกลงไป
หลังจากนั้นหลี่เยว่หานก็หยิบหม้อดินสะอาดออกมาอีกใบ เธอเทน้ำมันวัวลงไปและรอจนกระทั่งเดือด จึงใส่พริกสับและเครื่องเทศอื่น ๆ ผัดคลุกเคล้ากันจนส่งกลิ่นหอม
กระทั่งเครื่องเทศทั้งหม
