บทที่ 198 คุมตัวไปยังศาลาว่าการท้องถิ่น
เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็เริ่มสนใจทันที
วังหลานและแม่ม่ายฉางไม่ได้อยู่ฝ่ายเดียวกันหรอกหรือ? เหตุใดตอนนี้ถึงดูเหมือนว่ามีความขัดแย้งกัน?
“ซูเจี๋ย เจ้าไม่ต้องรีบ พูดช้า ๆ” ใบหน้าของแม่ม่ายฉางซีดลง ตั้งแต่วินาทีที่วังหลานปรากฏตัว เดิมทีนางอยากจะด่าอีกสองสามคำ แต่โจวต้าหู่จ้องมองนางด้วยสายตาดุร้าย นางรู้สึกหวาดกลัวจนไม่กล้าพูด
ด้วยคำพูดของโจวต้าหู่ ข่งซูเจี๋ยก็รู้สึกสบายใจขึ้น เขาพยักหน้าแล้วพูดว่า “คือว่าวันนี้ข้าเอาตัวอย่างงานปักของท่านแม่ไปขายแลกเงินที่ร้านขายผ้าอวี้เยว่ในอำเภอ แล้วท่านน้าหานก็ช่วยขายให้ข้า ร้านขายผ้าอวี้เยว่ชอบฝีมือท่านแม่ข้ามาก จึงนัดให้ทำตัวอย่างงานปักส่งไป ตอนที่ไปตลาดคราวหน้า หากคุณภาพงานยังสูงอยู่ ก็จะให้ท่านแม่ไปทำงานเป็นช่างปักในร้านขายผ้าขอรับ”
“ข้ารู้ว่าทุกคนดูถูกแม่ของข้า แต่เหตุผลที่ท่านแม่ทำเรื่องเช่นนั้น ก็เพื่อหาเงินให้ข้าได้เล่าเรียน อันที่จริงมันเป็นเพราะข้าอกตัญญูเอง!” ข่งซูเจี๋ยพูดพลางสะอื้นเล็กน้อย “ท่านน้าหานช่วยเจรจากับร้านขายผ้าอวี้เยว่ให้ท่านแม่ แม่ของข้าดีใจมาก แต่เมื่อป้าฉางมาที่ประตูบ้านก็บังเอิญเห็นว่าท่านน้าหานอยู่ด้วย แล้วป้าฉางก็พูดจาหยาบคาย บีบบังคับให้ท่านแม่ทำงานเช่นนั้นต่อไป”
“เพียงครึ่งชั่วยามต่อมา ป้าฉางก็มาถึงประตูบ้าน แล้วพบว่าแม่ของข้ายังไม่แต่งตัว นางโกรธมากจึงผลักท่านแม่หมดสติไป จากนั
