นบ้าน เมื่อซุนไท่กงเห็นมู่ชวนเดินกลับเข้ามา จึงเอ่ยต่อ “มู่ชวน เจ้าแค่เดินออกไปส่งท่านหมอเฉิน ข้าจะบอกให้หลิวโหย่วฉายและฮูหยินของเขาเข้ามาดูแลเยว่หานและหลิงซี จะได้เอ่ยบอกกับทุกคนได้ว่าทั้งสองคนได้รับยาและอาเจียนขับพิษออกมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หากรอดพ้นคืนนี้ก็จะหายห่วง”
เมื่อได้ยินดังนั้น หมอเฉินจึงทำมือแสดงความเคารพ “ศิษย์ทราบแล้วขอรับ”
มู่ชวนสับสนนิดหน่อย “เหตุใดจึงต้องวางกับดักเช่นนี้กับจินเสวี่ยเอ๋อร์หรือขอรับ?”
“จินเสวี่ยเอ๋อร์เป็นคนใส่ยาพิษลงในหม้อ” หลี่เยว่หานเอ่ยเล่า “พวกเราต้องอาศัยประโยชน์จากเหตุการณ์ครั้งนี้ เพื่อสืบหาคนที่บงการนางอยู่เบื้องหลัง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น มู่ชวนจึงพยักหน้าอย่างไม่รู้สึกลังเลกับเรื่องนี้สักนิด ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านของตนแล้วหยิบนกหวีดออกมาเป่า หลี่เยว่หานคิดว่าเขากำลังเรียกสุนัข ก่อนที่เธอจะทันเอ่ยถามออกมา ก็พบว่านกกระจอกซือหรานบินร่อนลงมายังสนามหญ้า มู่ชวนผูกข้อความที่ตนเองเขียนเอาไว้รอบบริเวณคอของนกกระจอก แล้วใช้ขนของมันปิดบังเพื่อซ่อนเอาไว้ หลังจากนั้นจึงปล่อยไป
หลี่เยว่หานเห็นมู่ชวนทำทั้งหมดอย่างคล่องแคล่ว ก็ถึงกับตกตะลึง
สรุปแล้ว… ยังมีเรื่องอีกมากเท่าไหร่ที่เธอยังไม่รู้?
[1] พีซวง หรือยาเบื่อหนู ในแพทย์แผนจีนระบุว่า เป็นพิษใหญ่ที่มีฤทธิ์แรง สามารถใช้รักษาโรคได้บางโรคโดยผสมเข้ากับยาตัวอื่น เช่น โรคมาลาเรีย อาการสโตรก (โรคหลอดเลือดสมอง) ชน
