พูด และนางก็คุกเข่าลงจริง ๆ ต่อหน้าหลี่เยว่หาน… โอ้! ไม่สิ คุกเข่าไปทางเตียงของเมิ่งฉีฮ่วนที่หญิงสาวกำลังนั่งอยู่
เมิ่งฉีฮ่วนซึ่งยืนอยู่ข้างนอกเพื่อฟังความตื่นเต้น ผลักประตูเปิดออก ก่อนจะเห็นจินเสวี่ยเอ๋อร์คุกเข่าต่อหน้าหลี่เยว่หาน กอดขาอ้อนวอนขอร้องให้อีกฝ่ายอย่าโกรธ
หลี่เยว่หานกำลังจะเตะผู้หญิงบ้าคนนี้ แต่เมื่อเห็นเมิ่งฉีฮ่วนเดินเข้ามา เธอก็สงบลง
แม้จะไม่รู้ว่าจุดประสงค์ของชาเขียวแซ่จินคืออะไร แต่หลี่เยว่หานมั่นใจว่าชาเขียวแซ่จินนั้นต้องการจะตอกลิ่มระหว่างเธอกับเมิ่งฉีฮ่วนจริง ๆ
ไม่อย่างนั้น จะบังเอิญอะไรขนาดนั้นที่เมิ่งฉีฮ่วนไม่เห็นตอนชาเขียวแซ่จินตบเธอ แต่พอเธอตบชาเขียวแซ่จิน เขากลับผลักประตูเปิดออกพอดี
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หลี่เยว่หานก็บังคับตัวเองให้คุมสติ อย่าไปทักทายบรรพบุรุษของชาเขียวแซ่จินเลย
ขณะที่เมิ่งฉีฮ่วนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง หลี่เยว่หานก็กระโดดขึ้นเตียงด้วยใบหน้าที่อ่อนแอและพูดว่า “พี่สะใภ้ เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ ทำเช่นนี้ข้าจะอายุสั้นเอานะ!”
เมื่อเห็นจิตวิญญาณการแสดงครอบงำหลี่เยว่หาน เมิ่งฉีฮ่วนก็ไม่รีบร้อนที่จะพูดอะไร
จินเสวี่ยเอ๋อร์คงไม่เคยเห็นใครที่เปลี่ยนสีหน้าเร็วขนาดนี้ พริบตาหนึ่งเพิ่งตะโกนให้นางออกไป และพริบตาต่อมาก็เรียกพี่สะใภ้อย่างโน้นอย่างนี้ นางจึงไม่ตอบสนองไปครู่หนึ่ง
แต่หลี่เยว่หานตอบสนอง
หลังจากเธอกระโดดขึ้น จินเสวี่ยเอ๋อร์ก็ปล่อยขา ซึ่งหลังพูดแบบนี้ หล
