ห้ขาวอวบอ้วนถึงเพียงนี้แล้ว เพียงซุกซนตกน้ำไปจนหวาดกลัว เจ้ายังจะมาโทษนางที่ไม่เอาใจใส่พออีกหรือ?”
“หากเจ้าเอาใจใส่นัก แล้วทำไมไม่มาดูแลเจ้าตัวเล็กทั้งสองให้เร็วกว่านี้้เล่า? เจ้าเป็นใครกันถึงคิดมารับความดีความชอบที่ผู้อื่นทำไว้ไปเปล่า ๆ?”
แม้สะใภ้ชิวคนนี้จะไม่ค่อยได้สนทนาด้วย แต่นางก็ถือว่าเป็นเพื่อนที่ดีกับหลี่เยว่หาน อย่างไรทั่วทั้งหมู่บ้านไป๋อวิ๋นทั้งหมด ยกเว้นหวังเฟิ่งและคนอื่น ๆ ทุกคนต่างก็คิดว่าหญิงสาวทำงานหนักมาก หลังจากที่นางเข้าบ้านเมิ่งไป เด็กทั้งสองคนก็มีเนื้อหนังเพิ่มขึ้น จึงเห็นได้ชัดว่าใครถูกใครผิด
เดิมทีจินเสวี่ยเอ๋อร์ต้องการใช้การที่หลี่เยว่หานขาดความใส่ใจเพื่อสยบอีกฝ่าย แต่นางไม่คาดว่าตนจะจุดประกายความเกลียดชังของสะใภ้ชิว และถูกตำหนิอย่างชัดเจนจนไม่กล้าพูดต่อ
หญิงสาวคุ้นเคยกับการใช้วิธีหลบ ๆ ซ่อน ๆ และถ้าเจอใครที่คว้าดาบมาอย่างเปิดเผย นางจะไม่สามารถจัดการกับมันได้
เมื่อเห็นนางกำลังจะร้องไห้อีกครั้ง ทุกคนก็รู้สึกเบื่อหน่าย
“ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงเป็นเช่นนี้ สะใภ้ชิวพูดเรื่องจริงทั้งนั้น แต่นางกลับจะร้องไห้อีกครั้ง ในสายตาของผู้ชาย นี่ไม่ได้นับว่ารังแกนางรึ?”
ไม่รู้ว่าใครพูดเรื่องนี้ขึ้น แต่แม่สามี ป้า และพี่สะใภ้ที่กำลังซักเสื้อผ้าริมแม่น้ำก็เริ่มตื่นตัวขึ้นทันที พวกเขามองจินเสวี่ยเอ๋อร์อย่างละเอียดมากขึ้น
ในหมู่บ้านนี้ไม่มีอะไร ฉะนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้หญิงใน
