นไป จากนั้นนางก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยิบอ่างใส่เสื้อผ้าและเดินไปทางแม่น้ำ
จากไกล ๆ จินเสวี่ยเอ๋อร์เห็นหลิงซีกำลังเล่นอยู่ ส่วนหลี่เยว่หานก็กำลังซักเสื้อผ้า ริมฝีปากของนางพลันโค้งขึ้นทันที
หลังจากอดทนมานาน หญิงสาวก็แทบจะแสร้งทำไม่ได้อีกต่อไป ถ้าไม่ทำให้หลี่เยว่หานทนทุกข์ทรมานสักหน่อย นางจะไม่ยอมง่าย ๆ!
“น้องสะใภ้!” จินเสวี่ยเอ๋อร์นั่งยอง ๆ ลงข้าง ๆ หลี่เยว่หาน และเริ่มเลียนแบบวิธีการซักเสื้อผ้า “ที่ผ่านมาเจ้าต้องทำงานหนักมากจริง ๆ การดูแลพี่น้องคู่นี้คงลำบากนัก”
หลี่เยว่หานเงยหน้าขึ้นและมองจินเสวี่ยเอ๋อร์ ตอนนี้มีคนมาซักผ้าเป็นจำนวนมาก ดังนั้นจึงมีผู้คนไม่น้อยมาดูความตื่นเต้น ดังนั้นหญิงสาวจึงจำต้องประดับรอยยิ้มเสแสร้งบนใบหน้าของตน “พี่สะใภ้พูดอันใด นี่คือสิ่งที่ข้าสมควรทำ”
หลังจากนั้นเธอก็หันหลัง เอาเสื้อผ้าสะอาดใส่ลงในกะละมัง
ขณะนี้เอง หลิงซีที่เล่นอยู่ด้านข้าง ก็พลัดตกลงไปในน้ำ!
