สวี่ยเอ๋อร์ระงับความทุกข์ในใจของนาง พยายามอย่างเต็มที่ที่จะยิ้มออกมา และพูดว่า “การแบ่งงานของแม่นางหลี่นั้นย่อมสมเหตุสมผลแน่นอน ข้าแค่คิดว่าสิ่งที่แม่นางหลี่ทำนั้นยากกว่าที่ข้าทำเสียอีก ข้าจึงนึกสงสารเล็กน้อย เพราะยังไงซะ การทำอาหารก็เป็นงานที่เหนื่อย…”
“ไม่เป็นไร เจ้าช่วยข้าถอนวัชพืชอย่างพริกป่าและเครื่องเทศที่ข้าปลูกในสวนหลังบ้านได้” ใบหน้าของหลี่เยว่หานเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง “ด้วยวิธีนี้ ข้าแค่ต้องมีสมาธิในการทำอาหารก็เพียงพอแล้ว ในวันธรรมดาทางมู่ชวนต้องไปกลับจากสำนักศึกษา เจ้าแค่ลำบากไปรับเขาก็พอ”
[1] ชาเขียว คือ คำแสลงที่เอาไว้พูดถึงผู้หญิงตีสองหน้า ชอบทำตัวอ่อนแอน่าสงสาร แต่ลับหลังแล้วกลับไม่ใช่
