ดเหตุการณ์ใหญ่เช่นนี้ขึ้น พวกเขาย่อมยืนหยัดร่วมกัน ทำให้ครอบครัวของเราถูกไล่ออกจากหมู่บ้านเฮยถู่”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ หลี่หรงหรงก็ถอนหายใจ “ยามจากไป ท่านปู่จ้าวสัญญากับท่านพ่อท่านแม่ว่าจะไม่เล่าเรื่องนี้ออกไป ดังนั้นทุกคนในหมู่บ้านจึงคิดว่าครอบครัวของเราย้ายออกไปด้วยตนเอง และต้องการติดตามเจ้าไปที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋นเพื่อรับพร”
หลังจากได้ยินเรื่องนี้ หลี่เยว่หานก็วางถ้วยชาลง “ข้ายังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมเจ้าถึงมาที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋นเพื่อสร้างปัญหาให้ข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ที่แท้ก็ตั้งใจจะมาตั้งรกรากนี่เอง”
หลี่หรงหรงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง “ตอนแรก ท่านแม่แค่บอกว่าให้ลองดูท่าทีของเจ้า ถ้าเจ้ามีท่าทีที่ดี เราจะให้ครอบครัวสามีของเจ้ารับรองให้ยามย้ายไปที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋น แต่คาดไม่ถึงว่าเจ้าจะไม่มีท่าทีที่ดีเลย สุดท้ายพ่อกับแม่จึงได้แต่ซื้อที่ดินในหมู่บ้านไป๋อวิ๋น และให้เงินท่านน้าห้าตำลึง เพื่อให้ได้รับการรับรองจากครอบครัวท่านน้าของข้า”
“ทว่าตอนนี้ท่านน้ากับแม่ข้าแตกหักกันแล้ว พ่อกับแม่จึงไม่มีที่ไป ข้าเลยอยากให้แม่แกล้งท้อง เพื่อให้ท่านปู่ซุนเห็นแก่ที่ท่านแม่ท้องอยู่ จะได้ไม่ขับไล่แม่ของข้าออกจากหมู่บ้านไป๋อวิ๋นในทันที เมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิ พ่อกับแม่จะพยายามหาวิธีดูว่าพวกเขาจะตั้งหลักในเมืองได้หรือไม่”
หลังจากฟังคำอธิบายของหลี่หรงหรงแล้ว หลี่เยว่หานก็ขมวดคิ้ว “เจ้าสามารถหาเงินได้มากมายพอที่จะสร้างบ้า
