หลี่ย้ายมาที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋น เธอก็ได้สอบถามเกี่ยวกับเหตุผลที่พวกเขาย้ายมา แต่ทุกคนบอกว่าครอบครัวของพวกเขาเห็นหลี่เยว่หานมาที่หมู่บ้านไป๋อวิ๋น และต้องการติดตามหญิงสาวมาพบญาติเลยไม่ได้สอบถามต่อ
ฟังจากที่หลี่หรงหรงพูดตอนนี้ ดูเหมือนว่าจะไม่ง่ายอย่างนั้น
“เดิมเจ้าทำให้ตระกูลเจิ้งกับตระกูลอู๋ขุ่นเคือง และพ่อของข้าก็ทะเลาะกับพวกเขา ตั้งแต่นั้นมา พวกเขาก็ไม่ถูกกัน” หลี่หรงหรงอธิบายด้วยเสียงต่ำ “ต่อมาบุตรชายของตระกูลอู๋ อู๋หลานหลาน และน้องชายคนสุดท้องของอู๋หลานหลานอย่างอู๋เป่าเกิน เขาขโมยมันเทศทั้งหมดจากแปลงผักของเราไปซ่อนไว้ในถ้ำ หลังจากที่แม่ของเรารู้นางก็ไปที่บ้านพวกเขาเพื่อเอาเรื่อง”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่เยว่หานที่กำลังดื่มชาก็หยุดชะะงัก
คนที่ขโมยมันเทศไปซ่อนไว้ในถ้ำ…ดูเหมือนจะเป็นเธอ…
“ตอนแรกท่านปู่จ้าวต้องการให้ตระกูลอู๋จ่ายเงินเพื่อยุติเรื่องนี้ แต่แม่เราเปิดปากขอเงินสิบตำลึง ตระกูลอู๋ย่อมปฏิเสธที่จะจ่าย ดังนั้นจึงมีการทะเลาะกัน” หลี่หรงหรงไม่ทันสังเกตสีหน้าที่เปลี่ยนแปลงของหลี่เยว่หาน และพูดต่อว่า “วันหนึ่ง ครอบครัวของแม่และป้าอู๋ก็พบกันที่แม่น้ำ พวกเขาทะเลาะกัน แม่เผลอผลักอู๋เป่าเกินตกลงไปในแม่น้ำโดยไม่ตั้งใจ…”
“แม้ว่าอู๋เป่าเกินจะไม่เป็นอะไร แต่ตระกูลอู๋และตระกูลเจิ้งเป็นแซ่ร่วมในหมู่บ้านเฮยถู่ ดังนั้นจึงมีครอบครัวสาขามากมาย ทั้งสองตระกูลนี้มีความแค้นกับครอบครัวของเรา เมื่อเกิ
