อนนี้พี่สาวเหอฮวาจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับพี่ใหญ่เช่นนี้” หลี่เยว่หานเห็นว่าหวังเหอฮวาดูไม่สบายใจเล็กน้อยเมื่อเห็นตน ดังนั้นหญิงสาวจึงเริ่มที่จะทักทาย “ไม่นานมานี้ ข้าได้ยินว่าหรงเอ๋อร์กำลังตั้งครรภ์ ข้าจึงกังวลว่าพี่ใหญ่จะไม่สนใจพี่สาวเหอฮวา”
“จะเป็นไปได้อย่างไร!” ตอนนี้หลิ่วจื้อหย่วนไม่จำเป็นต้องแต่งงานกับหลี่เยว่หานแล้ว และพ่อแม่ของเขาก็ยอมรับอีกฝ่ายเป็นลูกสาวบุญธรรม ดังนั้นหญิงสาวจึงดูสบายตาขึ้นเล็กน้อย “ข้าเป็นคนรักหยกถนอมบุปผา”
เมื่อเห็นฉากนี้ หลี่หรงหรงที่มาหลังจากนั้นก็บิดผ้าเช็ดหน้าในมือด้วยความเกลียดชัง แต่นางก็ไม่กล้าที่จะแสดงออกทางสีหน้าแม้แต่น้อย
ตอนนี้เมื่อหลี่เยว่หานเห็นหลี่หรงหรง เธอก็แสร้งทำเป็นประหลาดใจ “หรงเอ๋อร์ ทำไมเจ้าถึงน้ำหนักลดลงมากขนาดนี้?”
“นางป่วยหนัก” เมื่อหลิ่วฟูเหรินมองไปที่ท้องของหลี่หรงหรง นางก็ใจดีกับอีกฝ่ายมากกว่าปกติเล็กน้อย “ลูกคนแรกนั้นลำบากมาก เมื่อข้าให้กำเนิดพี่ชายคนโตของเจ้า ข้าผอมกว่าหรงเอ๋อร์อีก!”
หลังจากได้ยินเช่นนี้ หลี่เยว่หานก็รีบลุกขึ้นไปหาหลี่หรงหรง “มานั่งเถิด ถ้าข้ารู้ว่าเจ้าอ่อนแอเช่นนี้ ข้าควรจะไปพบเจ้าที่ห้อง”
“เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร อย่างไรมันก็เป็นห้องของอนุ มันผิดกฎ!” จู่ ๆ หลิ่วจื้อหย่วนก็พูดเช่นนี้ออกมา ทำให้หลี่เยว่หานอดที่จะงุนงงเล็กน้อยไม่ได้
ก่อนหน้านี้… หลิ่วจื้อหย่วนชอบหลี่หรงหรงมากไม่ใช่หรือ? อะไรกัน นี่เบื่อแล้วรึ?
