ชายหนุ่มตอนทำอาหารทุกวัน ทำให้เขารอดชีวิตมาได้
“อาหญิง ท่านสามารถเข้าไปในพื้นที่หลิงฉวนเพื่อเอาน้ำพุจิตวิญญาณมาให้ท่านอาได้หรือไม่เจ้าคะ” หลิงซีมองไปที่หลี่เยว่หาน “น้ำพุจิตวิญญาณมีประโยชน์มากและมันจะช่วยให้ท่านอาดีขึ้นในเร็ว ๆ นี้อย่างแน่นอน”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่เยว่หานขยับปากของตน
เธอไม่เต็มใจที่จะเข้าไปในพื้นที่หลิงฉวนโดยไม่รู้ตัว
เพราะทันทีที่หญิงสาวเข้าไป เธอจะเห็นหลี่ต้าเฉิงและหวังเฟิ่งในอีกโลกหนึ่ง
เมื่อเห็นหลี่ต้าเฉิงแก่ตัวขึ้นทุกวัน และหวังเฟิ่งทำตัวเหมือนปีศาจวันแล้ววันเล่า เธอก็รู้สึกอึดอัดในใจ
แต่เมื่อเห็นว่าเมิ่งฉีฮ่วนล้มป่วย เธอก็อดทนและนำตราลัญจกรหยกออกมา
“เจ้าเข้าไปไม่ได้” ตอนนี้เมิ่งฉีฮ่วนตื่นขึ้นทันที เขากดมือของหลี่เยว่หานไว้ “อย่าเข้าไป”
“แต่ตอนนี้ท่านป่วยหนัก และผลของยาธรรมดาที่มีต่อท่านก็น้อยเกินไป” หลี่เยว่หานกล่าว
“ช่วงเวลานี้ของปี ข้างในไม่สงบเลย” เมิ่งฉีฮ่วนพูดด้วยเสียงอู้อี้ จากนั้นราวกับว่าหัวใจของเขาตกอยู่ในภวังค์ ชายหนุ่มอธิบายอย่างระมัดระวัง “ทุกฤดูหนาว สัตว์ป่าที่อยู่ด้านในจะเป็นเหมือนสัตว์ประหลาดที่บ้าคลั่ง ใครเจอเข้าช่วงนี้จะตกอยู่ในอันตราย”
หลังจากได้ยินเช่นนี้ หลี่เยว่หานก็ตั้งใจที่จะเข้าไปในมิติมากกว่าเดิม “ไม่ว่ายังไงก็ตาม ข้าก็ทนดูท่านป่วยไม่ได้”
พูดจบ หลี่เยว่หานก็ทำใจแข็ง เธอถือตราลัญจกรหยกไว้ในมือ และหลับตาลง ก่อนเข้าไปในมิติทันที
ทันทีท
