่อเด็กเกิดมา เพื่อสร้างชื่อเสียงที่ดีให้แก่ลูกชายคนโต หลี่หรงหรงอาจจะพลิกกลับมาก็ได้”
หลังจากได้ยินเรื่องนี้ หลี่เยว่หานก็อดนึกถึงชีวประวัติต่าง ๆ ของเจินหวนและหรูอี้*[1]ขึ้นมาไม่ได้
เป็นจริงดังที่หวังเหอฮวากล่าว เถียงไม่ได้ว่ามารดามีค่าเท่ากับบุตร แต่ถ้าบุตรไม่ได้เกิดมา หรือหากมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นกับครอบครัวหลังจากที่บุตรเกิดมา บุตรจะมีค่าหรือไม่ เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
แต่หลี่เยว่หานไม่สามารถโน้มน้าวให้หวังเหอฮวาทำร้ายเด็กในครรภ์ของหลี่หรงหรงได้ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรไว้ เด็กก็ยังไร้เดียงสา
แค่หลี่เยว่หานรู้สึกเสมอว่าเรื่องที่หลี่หรงหรงท้องนั้นดูแปลก ๆ
นางมีความสัมพันธ์กับหลิ่วจื้อหย่วนมาหลายปีแล้ว แต่ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ทว่ายามนี้กลับตั้งครรภ์ หลังจากผ่านไปเพียงหนึ่งหรือสองเดือน มันเป็นเรื่องบังเอิญอย่างนั้นหรือ?
“ลืมมันไปเถอะ ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นคนใจดี ไม่อย่างนั้นเจ้าคงจะฉีกหน้าข้าตั้งแต่ตอนที่ข้าเข้าหาพี่เมิ่งก่อนหน้านี้แล้ว จะมีประโยชน์อะไรที่จะบอกเจ้าตอนนี้” หวังเหอฮวากล่าว พร้อมกับลุกขึ้นอย่างสง่างาม “ข้ามาที่นี่วันนี้ก็เพื่อจะลองเสี่ยงโชคกับเจ้า แต่เจ้ากลับไม่ต้อนรับข้า”
หลี่เยว่หานไม่ได้พูดอะไร
ไม่เพียงแต่เธอจะไม่ต้อนรับ ถ้าเป็นไปได้ หลี่เยว่หานก็ยังยินดีที่จะขับไล่นางออกไปด้วยไม้กวาด!
เมื่อเห็นว่าหลี่เยว่หานไม่ตอบสนองหลังจากพูดไปหลายคำ หวังเหอฮวาก็ถอนหายใจ และหันหลังจากไป
