ุณธรรมมากกว่าเดิมเล็กน้อย เมื่อมองไปที่หลี่เยว่หาน ในสายตาของหญิงสาวไม่มีความเอาแต่ใจ ทั้งยังอ่อนโยนกว่าเดิมอีกเล็กน้อย
“ก่อนหน้านี้ข้าได้ยินมาว่าเจ้าต้องนอนพักฟื้นและเพิ่งจะสามารถลงมาเดินได้เมื่อเร็ว ๆ นี้ ข้าคิดว่ายังไงก็ต้องมาขอโทษเจ้า” หวังเหอฮวายืนที่ประตูอย่างระมัดระวังเล็กน้อย ราวกับว่ากำลังรอให้หลี่เยว่หานพยักหน้าเพื่อให้นางเข้าไปในลานบ้าน