บทที่ 131 กลับไป?
กลับไป
ความคิดนี้ปรากฏขึ้นในใจของหลี่เยว่หานเป็นครั้งแรก
ครั้งแรกที่มายังโลกนี้ หลี่เยว่หานรู้สึกขอบคุณที่สวรรค์ให้โอกาสตนได้มีชีวิตอีกครั้ง เธอสามารถอยู่ได้โดยปราศจากครอบครัวเดิมที่เธอทนรับไม่ได้อีกต่อไป
ดังนั้น เธอจึงไม่เคยคิดที่จะย้อนกลับไปในศตวรรษที่ 21 แม้ว่าจะรู้ว่าในสมัยโบราณที่ทุกอย่างล้าหลังมากเช่นนี้จะไม่มีเทคโนโลยีขั้นสูง ไม่มีไวไฟ และไม่มีช้อปปิ้งออนไลน์ แม้เรื่องนี้จะทำให้อึดอัดมาก แต่เธอก็ยังทำงานหนักที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปในโลกนี้…
แต่ตอนนี้โอกาสที่จะได้กลับไปมาอยู่ตรงหน้าเธอ
ต่อให้กลับไปก็เป็นได้แค่ผี
ถ้าหลี่เยว่หานบอกว่าเธอไม่หวั่นไหว นั่นคงเป็นเรื่องโกหก
แต่เธอเต็มใจจะกลับไปจริง ๆ หรือ?
เมื่อคำถามนี้ผุดขึ้นในใจ เสียงในใจของหลี่เยว่หานก็กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ‘ข้าไม่ต้องการ!’
ใช่ ไม่เต็มใจ!
แม้ว่าสถานที่นี้จะแห้งแล้งและล้าหลัง หรือเธอรู้ความลับที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้แล้ว ทั้งต่อไปชีวิตก็ยังต้องตกอยู่ในอันตรายได้ทุกเมื่อ แต่เธอก็ไม่เต็มใจที่จะกลับไป!
แต่ทำไม?
เพียงเพราะเธอเป็นได้แค่ผีหลังจากที่กลับไปงั้นเหรอ?
ไม่! มันไม่ใช่
ดูเหมือนจะมีเสียงในใจของเธอที่คอยบอกหลี่เยว่หานตลอดเวลาว่า เธอมีสายสัมพันธ์ที่แท้จริงแล้วและมีคนที่ต้องการเธอจริง ๆ อยู่ที่นี่ ดังนั้นตนจึงไม่สามารถจากไปได้ ไม่ว่าที่นี่จะแห้งแล้งและทุรกันดารเพียงใดก็จากไปไม่ได้ เพราะความรู้สึกที่ถูกต้อ
