บทที่ 129 ทำไมท่านถึงบอกเรื่องนี้แก่ข้า?
“ท่านเก้า คนเหล่านี้ถูกตัดสินแล้ว มีอะไรที่ท่านไม่พอใจหรือไม่?” ผู้พิพากษาถามอย่างกล้าหาญ
“ก็ไม่” เสียงของท่านเก้าดังขึ้น “ข้าแค่คิดว่าเจ้าลงโทษเบาไป”
ทันทีที่พูดจบ หินสามก้อนก็ลอยออกมาจากเกี้ยวและกระแทกร่างกายส่วนล่างของทั้งสามคนอย่างแม่นยำ ทันใดนั้น หวังหัวและคนอื่น ๆ ก็ขดตัวนอนลงไปกับพื้นด้วยความเจ็บปวด ก่อนร้องครวญครางครั้งแล้วครั้งเล่า
ไม่ทันที่ผู้พิพากษาจะพูดอะไรออกมา เกี้ยวสีดำของท่านเก้าก็จากไปแล้ว
ตอนนี้ในที่สุดผู้พิพากษาก็รู้สึกโล่งใจได้เสียที
ว่ากันว่าผู้ที่อยู่บนพื้นไม่ควรต่อสู้กับผู้ที่อยู่ใต้ดิน เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้พิพากษาของอำเภอหย่งหนิงมานานแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับพรรคมัจฉามังกรซึ่ง ๆ หน้า ทั้งยังได้พบหัวหน้าพรรคที่มาด้วยตัวเองอีกด้วย!
เมื่อมองไปยังชายสามคนที่นอนขดตัวร้องโหยหวนอยู่บนพื้น ผู้พิพากษาก็ไม่ได้มีความเห็นใจมากนัก ดังนั้น เขาจึงสั่งให้เจ้าหน้าที่ลากพวกเขาไปขังในคุก อีกฝ่ายจะถูกส่งไปยังป้อมปราการที่ชายแดนพร้อมกับนักโทษที่ถูกเนรเทศในตอนบ่าย
ต้องบอกว่าสามพี่น้องตระกูลหวังโชคร้าย พวกเขาจะส่งกลุ่มนักโทษที่ถูกเนรเทศไปที่ชายแดนในทุก ๆ สามปี ซึ่งอีกฝ่ายมาทันเวลาช่วงนั้นพอดี
ร่างกายของพวกเขายังคงเต็มไปด้วยบาดแผล ทั้งท่อนล่างเองก็พิการ พี่น้องหวังทั้งสามคนต่างขดตัวอยู่ในศาลานอกเมือง สายตาฉายแววขุ่นเคือง
