ชัดเจน
“ท่านพี่ พวกเราจะยอมรับกันแบบนี้รึ!” หวังกุ้ยกัดฟันถาม
“ไม่มีทาง!” หวังหัวพูดด้วยใบหน้าบึ้งตึง “เมื่อวานนี้ข้าส่งจดหมายถึงท่านกัวแล้ว ท่านกัวจะมาช่วยพวกเรา!”
ทันทีที่พูดจบ ดวงตาของหวังหัวก็เบิกโพลง ก่อนจะล้มลงไปกองกับพื้น เมื่อทุกคนสังเกตดูอย่างระมัดระวัง ก็พบว่าลำคอของหวังหัวถูกเจาะด้วยบางสิ่ง และมีเลือดไหลออกมาจากรูนั้น
หวังกุ้ยและหวังฝูกลัวจนฉี่ราด พวกเขากรีดร้องขึ้นมาทันที ก่อนเบียดตัวเข้าไปในฝูงชน
แต่ก่อนที่ทุกคนจะกลับมารู้สึกตัว หวังกุ้ยและหวังฟู่ก็ได้พบจุดจบเหมือนหวังหัว ถูกบางอย่างเจาะเข้าที่คอและเสียชีวิตทันที
เมื่อข่าวมาถึงศาลาว่าการอำเภอ ผู้พิพากษาอำเภอก็ตกตะลึงไปพักหนึ่ง สุดท้ายเขาก็ทำได้เพียงโบกมืออย่างจนใจ และบอกให้คนรับใช้โยนนักโทษทั้งสามคนไปที่ลานศพ โดยไม่ต้องสอบสวนเพิ่มเติม
ทุกคนรู้ว่านี่เป็นฝีมือของท่านเก้า
แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไร
ในวันนี้ยามท่านเก้ากล่าวว่าตัดสินโทษเบาไป ผู้พิพากษาอำเภอก็รู้ว่าไอ้สารเลวทั้งสามนี้จะต้องตายอย่างแน่นอน แต่เขาไม่คาดว่าท่านเก้าจะฆ่าคนโดยไม่ลังเล
เมื่อถึงตอนกลางคืน หลี่เยว่หานก็ตื่นขึ้น
ไฟในห้องถูกจุด มู่ชวนกำลังทำการบ้านอยู่ในห้องของเธอ ส่วนหลิงซีนั่งอยู่ตรงข้ามกับมู่ชวน ตักอาหารกินทีละคำ มีชามโจ๊กร้อน ๆ อยู่ข้างเตียงของหญิงสาว และเห็นได้ชัดว่าเด็กชายเป็นคนทำ
“พี่ชาย พี่ชาย อาหญิง ตื่นแล้ว!” หลิงซีให้ความสนใจกับหลี่เยว่หานตลอด ด
