บทที่ 116 ความหมายของความเมตตา
“ไม่ใช่เพราะนิยามคำว่าจิตใจดีของข้านั้นต่ำเกินไป แต่เพราะความจิตใจดีนั่นไม่เกี่ยวกับข้า” หลี่เยว่หานพูดไปพลางทานอาหารไปพลาง “ข้าจะเกลียดหวังเหอฮวา ทั้งยังทำให้นางไม่สามารถเงยหน้าและแต่งงานออกไปได้ก็ได้ ทว่าในเมื่อนางจะแต่งงานแล้ว ข้าก็ไม่จำเป็นต้องคิดเล็กคิดน้อย แม้กระทั่งทำลายความบริสุทธิ์ของนาง”
“แม้นางจะชอบท่าน แต่เรื่องนี้เดิมทีก็ไม่ใช่ความผิด แต่ที่ผิดก็คือหลังจากที่ท่านแต่งงานแล้วก็ยังมาแสดงความรู้สึกต่อหน้าท่านเช่นนี้ นางมีปากและจิตใจที่ชั่วร้าย ทว่าหากไม่กล่าวถึงเรื่องนั้น ข้าก็ไม่จำเป็นต้องดูใครทำลายความบริสุทธิ์ของนาง”
“และข้าก็ไม่สงสัยแม้แต่น้อย หากหวังเหอฮวาแต่งเข้าตระกูลหลิ่วโดยมีมลทิน เช่นนั้นนางคงจะไม่สามารถสู้กับหลี่หรงหรงได้แน่ เมื่อถึงเวลานั้นนางจะโกรธแค้นท่าน โกรธแค้นข้า และไม่แน่ว่าหากนางต้องการระบายความโกรธแค้น อาจจะใช้สถานะอนุของตระกูลหลิ่ว ทำเรื่องชั่วร้ายกับพวกเราคนหาเช้ากินค่ำก็ได้”
“ดังนั้นเรื่องที่ข้าทำในวันนี้ ถือเป็นการป้องกันล่วงหน้าที่ดีที่สุด หากจะเพิ่มขึ้นไปอีกก็คือเมื่อข้าเห็นเรื่องอยุติธรรม ก็จำเป็นต้องชักดาบออกไปช่วย และทำให้หวังเหอฮวารู้ว่าหลี่หรงหรงไม่ได้จิตใจดีเช่นที่เห็น สำหรับข้าก็ไม่ได้นับว่าเป็นเรื่องแย่” หลี่เยว่หานพูดพลางหันไปมองเมิ่งฉีฮ่วน “อธิบายเช่นนี้ชัดเจนดีหรือไม่?”
ได้ฟังคำอธิบายยาวเหยียดของนาง เมิ่ง
