กัน แล้วเหตุใดเหอฮวาจึงบอกว่าเมื่อวานหรงหรงสั่งให้คนไปรังแกนาง ทั้งเจ้าก็ยังเป็นคนช่วยนางออกมา! เจ้าเอาสิ่งใดไปช่วยนางกัน!”
“เหล่าเหยียจื่อ*[1]” โจวต้าเป่าที่ยืนอยู่ด้านข้างเปิดปากพูดขึ้นมา “พี่สะใภ้ไม่ได้เป็นคนช่วยเหอฮวา ข้าเป็นคนช่วยเอง ท่านจำผิดคนแล้ว ก่อนหน้านี้เหอฮวารังแกพี่สะใภ้ขนาดนั้น พี่สะใภ้จะไปช่วยนางได้อย่างไรกัน”
“เจ้าหุบปากไปซะ! พ่อแม่ของเหอฮวาต่างก็บอกข้าแล้วว่าเจ้าเป็นคนส่งเหอฮวากลับไป!” หลี่ต้าเฉิงโมโหจนหน้าแดง ชี้นิ้วไปที่หลี่เยว่หานด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน
[1] เหล่าเหยียจื่อ 老爷子 ใช้เรียกผู้ที่มีอายุมาก, พ่อสามี เป็นต้น
