บริสุทธิ์ หากพวกเจ้าเข้าไปที่จวนตระกูลหลิ่วด้วยกัน สำหรับนางแล้ว เจ้าคือภัยคุกคาม ดังนั้นสิ่งที่ต้องทำลายก็คือความบริสุทธิ์ของเจ้า”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวังเหอฮวาก็หน้าซีดลง ส่ายศีรษะไม่หยุด “ไม่จริง! หรงหรงเป็นพี่น้องของข้า เหตุใดจึงต้องทำเช่นนั้น!”
“ข้าก็เป็นพี่น้องต่างมารดากับหลี่หรงหรง ตอนนั้นนางเองยังกล้าขึ้นเตียงกับคู่หมั้นของข้าได้ แล้วเจ้าคิดว่ายังมีเรื่องใดที่นางไม่กล้าทำอีกงั้นหรือ?” หลี่เยว่หานพูด พลางมองหวังเหอฮวาอย่างเยาะเย้ย “ก็มีเพียงเจ้าที่มองว่านางเป็นพี่น้อง แต่นางอาจจะมองเจ้าเป็นเพียงคนโง่ที่มีประโยชน์เท่านั้นก็ได้”
“เจ้าอย่ามาเสี้ยมหน่อยเลย!” หวังเหอฮวาตะโกนขึ้นมาอย่างเสียการควบคุม “ข้ากับหรงหรงสนิทสนมกันดี! ถึงแม้เราจะเข้าไปยังจวนตระกูลหลิ่ว ก็ยังนับว่าพี่เป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน เจ้าอย่าคิดที่จะทำให้ข้ากับนางหมางใจกัน!”
อาจจะเป็นเพราะเสียงที่ดังเกินไป ทำให้หวังฉินและหม่าเวยรีบเปิดประตูออกมาในทันที ก่อนจะได้เห็นหวังเหอฮวาที่ถึงแม้จัดแต่งเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ยังดูยุ่งเหยิงอยู่ และหลี่เยว่หานที่ยืนอยู่ตรงข้ามกัน
ส่วนโจวต้าเป่านั้น เพื่อไม่ให้เป็นที่น่าสงสัย จึงซ่อนตัวอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว
“สะใภ้ตระกูลเมิ่ง เหตุใดเจ้าจึงกล้าทำให้หวังเหอฮวาของเราเป็นเช่นนี้ได้!” หวังฉินกล่าวโทษออกมาทันที “แม้เจ้าจะอิจฉาที่หวังเหอฮวาของเราได้แต่งงานกับคุณชายใหญ่หลิ่ว แต่เจ้าก็ไม่ค
