จะนำมาทำลูกเกด จะใช้การปักชำเป็นหลัก หลี่เยว่หานกังวลเกี่ยวกับสภาพอากาศที่หนาวเย็นในฤดูใบไม้ร่วง ดังนั้นเธอจึงวางแผนที่จะใช้ไม้ลงกระถางก่อน แล้วจึงย้ายลงดินหลังจากที่ระบบรากพัฒนาขึ้น
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เธอก็หาอ่างดินเผาขนาดใหญ่มา และขอให้เมิ่งฉีฮ่วนไปที่บ้านของคนขับรถม้าเพื่อขอมูลม้ามาด้วย
“เจ้าต้องการสิ่งนั้นไปเพื่ออะไร?” เมิ่งฉีฮ่วนไม่คาดคิดว่าหลี่เยว่หานจะเอ่ยขอเช่นนั้น จึงอดที่จะประหลาดใจไม่ได้ “มูลม้าไม่เหมือนมูลวัวนะ มันสามารถเผาได้หลังจากการอบแห้ง”
“ท่านแค่ไปขอมันมาก็พอ” หลี่เยว่หานไม่รู้จะอธิบายกับเมิ่งฉีฮ่วนอย่างไร ดังนั้นจึงได้แต่กระตุ้นให้ชายหนุ่มไป ทั้งยังนำถุงใบใหญ่มาให้เขาอย่างเอาใจใส่ โดยบอกให้เขาเติมมาให้เต็ม
แม้ว่าเมิ่งฉีฮ่วนจะงงงวย แต่ก็ยังออกไปแม้จะไม่เต็มใจนัก
ทันทีที่ชายหนุ่มออกไป หลี่เยว่หานก็แช่เถาองุ่นลงในน้ำ จากนั้นเติมน้ำเย็นครึ่งหม้อ และเทเกลือหยาบทั้งยี่สิบชั่งที่เธอซื้อมาลงไป
เมื่ออุณหภูมิในหม้อสูงขึ้น เกลือหยาบที่หลี่เยว่หานเทลงไปก็ค่อย ๆ ละลาย
หญิงสาวกวนน้ำอย่างแรง โดยพยายามละลายเกลือหยาบทั้งหมด
หลังจากที่เกลือทั้งหมดละลายเป็นน้ำเกลือแล้ว เธอก็เพิ่มความร้อนและต้มน้ำต่อไป เมื่อน้ำแห้งสนิทก็จะเหลือชั้นเกลือไว้ที่ก้นหม้อ
หลังจากกลั่นเกลือหยาบยี่สิบชั่งด้วยวิธีนี้แล้วจะเหลือเกลืออยู่ราวแปดชั่ง เกลือที่ถูกกลั่นด้วยวิธีนี้จะไม่มีรสขมเลย และสีก็ดีด้วย ซึ่งเห
