ต้มจนหนาผ่านกระจกทองสัมฤทธิ์นี้ หลี่เยว่หานไม่กล้าเชื่อว่านี่จะเป็นใบหน้าของตน
เหตุใดเธอจึงคิดไม่ถึงว่า การเรียนรู้ภาษาโบราณกับชาวท้องถิ่นในตอนที่ไปเป็นอาสาสมัครเพื่อฆ่าเวลานั้น วันหนึ่งจะมีประโยชน์เช่นนี้ และยังช่วยให้เธอหาเงินได้มากอีกด้วย!
เนื้อตุ๋นห้าไหถูกขายให้แก่เวินเทียนเหล่ย หนึ่งไหสามสิบตำลึง ห้าไหเป็นเงินหนึ่งร้อยห้าสิบตำลึง เวินเทียนเหล่ยนำไปขายในราคาไหละสามร้อยตำลึง เป็นกำไรถึงสิบส่วนคือหนึ่งร้อยห้าสิบตำลึง และวันนี้ได้เป็นล่ามให้พวกเขา เพราะใช้เวลานาน เวินเทียนเหล่ยจึงมอบให้เธออีกหนึ่งร้อยตำลึง
หลี่เยว่หานไม่แม้แต่จะกล้าคิดว่าระยะเวลาเพียงครึ่งวัน ตนจะสามารถหาเงินได้ถึงสี่ร้อยตำลึง
เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนถืออ่างล้างหน้าเข้ามาภายในห้อง ก็ได้เห็นหลี่เยว่หานจิ้มใบหน้าที่ดูไร้เดียงสาของตนไม่หยุดอยู่หน้ากระจก ชายหนุ่มจึงอดยิ้มออกมาไม่ได้ “เลิกจิ้มได้แล้ว หากจิ้มต่อไปเช่นนี้ ใบหน้าของเจ้าคงจะทะลุเอาได้”
“เมิ่งฉีฮ่วน วันนี้ข้าหาเงินได้ถึงสี่ร้อยตำลึง!” หลี่เยว่หานหันมาพลางพูดโอ้อวด “อีกไม่นาน ข้าก็จะสามารถใช้หนี้หนึ่งพันหนึ่งร้อยตำลึงคืนได้!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จากใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอบอุ่นของเมิ่งฉีฮ่วนจึงแข็งทื่อขึ้นมาทันที “เจ้ารอไม่ไหวที่จะจากข้าไปเพียงนี้เชียวหรือ?”
“ไม่ใช่ ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น” หลี่เยว่หานรีบอธิบายออกมา “ข้าเพียงแค่รู้สึกว่า การชดใช้หนี้คืนนั้น ทำให้เรามีค
