กข้า ข้าก็ยังไม่รู้ว่าท่านปู่ซุนได้ช่วยเหลือข้าไว้มากขนาดนี้ ข้าต้องขอบคุณเขานัก”
“ถูกต้อง!” เมื่อเห็นว่าสะใภ้ชิวกำลังจะพูดต่อ หลี่เยว่หานรีบหาข้ออ้างว่าตนต้องการทำความสะอาดครัวที่บ้านและส่งสะใภ้ชิวออกไป
หลังจากปิดประตู หลี่เยว่หานก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เมื่อครู่เธอไปที่ห้องเก็บผักและพบว่าถั่วเหลืองเริ่มหมักแล้ว เธอต้องกลั่นเกลือหยาบที่บ้านให้เป็นเกลือละเอียดแล้วจึงเติมลงไป ตอนนี้ที่บ้านมีเกลือหยาบเพียงถ้วยเดียวและคาดว่าจะกลั่นออกมาได้ไม่มากนัก ยามไปที่เมืองหลิวชิงในอีกไม่กี่วัน หลี่เยว่หานจำไว้ว่าต้องใส่ใจกับจุดนี้และซื้อเกลือเพิ่ม
เกลือชั้นดีที่กลั่นแล้วไม่เพียงแต่ใส่ในซอสถั่วเหลืองได้เท่านั้น แต่ตัวมันก็ยังสามารถรับประทานได้ด้วย ซึ่งเป็นการฆ่านกสองตัวด้วยหินก้อนเดียว
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หลี่เยว่หานก็ไม่สับสน ทำการตั้งชั้นวางของในสวน ย้ายถั่วเหลืองหมักออกจากห้องเก็บผัก และเลื่อนผ้าที่ถูกวางไว้ที่ด้านบนของถังออกเพื่อให้แสงแดดส่องถึง
หลังจากทำสิ่งเหล่านี้และซักผ้าเสร็จก็ดูเหมือนว่าจะเที่ยงอีกแล้ว
หลี่เยว่หานอดถอนหายใจไม่ได้ เป็นแม่บ้านนั้นยากจริง ๆ จากนั้นเธอก็อุ่นอาหารในหม้อที่ยังไม่หมดในตอนเช้า และพาหลิงซีไปรับมู่ชวนที่สำนักศึกษา
ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเธอต้องจับตาดูเขาเพื่อไม่ให้บ้านหลี่มีโอกาสทำร้ายมู่ชวนอีก
หลังจากมาถึงทางเข้าสำนักศึกษา หลี่เยว่หานก็ได้ยินการโต้เถียงดังมาจาก
