วกเขาก็สามารถถูกเปิดเผยได้อย่างง่ายดาย
“ข้าอยากรู้ว่าแม่ของหลี่เยว่หานคือผู้ใด” เมิ่งฉีฮ่วนกล่าวออกมาตรง ๆ แม้ว่ามู่ชวนจะอายุยังน้อย แต่เมิ่งฉีฮ่วนก็กำลังฝึกฝนความสามารถในการคิดวิเคราะห์ของเขาอย่างเห็นได้ชัด “นางเป็นผู้ใดกัน อาจเป็นเรื่องบังเอิญที่สามารถช่วยชีวิตชายชราของอำเภอหย่งหนิงได้ แต่หลังจากนั้นนางก็ไม่ต้องการทรัพย์สมบัติเงินทอง ทว่ากลับเลือกสัญญาแต่งงานให้ลูกสาว ก่อนจะเสียชีวิตลงหลังจากนั้นไม่นาน”
“อาเมิ่งหมายความว่า แม่ของพี่สาวอาจจะ…”
“นี่เป็นเพียงการคาดเดา” เมิ่งฉีฮ่วนขัดคำพูดของมู่ชวน “นี่มันก็ดึกแล้ว เจ้าควรกลับไปพักผ่อน ไม่ว่าคำตอบเรื่องนี้จะเป็นเช่นไร และพี่สาวของเจ้าต้องการจะทำสิ่งใดต่อ ข้าก็จะปกป้องนางเอง”
มู่ชวนเม้มปาก สุดท้ายก็ยอมเดินกลับเข้าห้องตนเองไปตามที่เขาบอก
วันรุ่งขึ้น
หลี่เยว่หานตื่นแต่เช้าเพื่อเข้าครัวไปทำอาหาร ทว่าเมื่อเข้าไปในห้องครัวก็พบว่าเมิ่งฉีฮ่วนเริ่มจุดไฟแล้ว
“ท่านตื่นเช้าขนาดนี้เชียวหรือ?” หลี่เยว่หานยิ้มร่าก่อนจะพับแขนเสื้อตนเองพร้อมเดินไปที่เตาเพื่อเริ่มทำอาหาร
“อืม วันนี้พวกเราจะต้องเดินทางกันทั้งวัน ดังนั้นเจ้าก็ทำอาหารแห้งติดไว้กินภายหลังหน่อยเถอะ” เมิ่งฉีฮ่วนกล่าว สายตาของเขาจับจ้องตามหลี่เยว่หาน
หลี่เยว่หานที่ถูกจับจ้องทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย ก่อนรีบไปหยิบเอาแป้งออกมา จากนั้นก็เร่งฝีเท้าออกจากห้องครัว ตรงไปยังห้องเก็บผัก
ขณะเดียวกันมู่ชวนก็
