่หานรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย แต่ก็ยังรีบนำสัญญาหนี้ออกมาเผาทิ้งไปจนหมดสิ้น
หลังจากจัดระเบียบตัวเองแล้ว หลี่เยว่หานก็ไปที่ห้องของหลิงซีเพื่อดูเด็กหญิงตัวน้อย หลังจากแน่ใจว่านางไม่มีอาการอะไร ก็รู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งตัวจึงตัดสินใจกลับไปยังห้องของตนเอง
เมื่อเข้าไปด้านใน เธอก็เห็นขวดกระเบื้องเคลือบสีขาวขนาดเล็กอันหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ
หลี่เยว่หานเปิดขวดกระเบื้องเคลือบด้วยความสงสัย เธอดมมันก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นมา นี่เป็นยาช่วยในการไหลเวียนโลหิตสลายเลือดคลั่ง เมิ่งฉีฮ่วนมีความรู้สึกผิดเกิดขึ้นในใจด้วยหรือ?
คิดเช่นนี้แล้ว หลี่เยว่หานก็ไม่เกรงใจ เทยาออกมาทาลงบนข้อมือที่เปลี่ยนเป็นสีแดงจากแรงของเมิ่งฉีฮ่วนเมื่อครู่ ขณะที่ทาก็ต้องรู้สึกประหลาดใจ ยาทั้งหมดถูกดูดซึมเข้าไปในผิวหนังก่อนออกฤทธิ์อย่างรวดเร็ว
เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ข้อมือของหลี่เยว่หานที่บวมแดงก็บรรเทาลง เหลือเพียงรอยสีแดงจาง ๆ น่าตกตะลึงจนหญิงสาวแทบอ้าปากค้าง!
กระทั่งในศตวรรษที่ 21 ก็ยังไม่มียาที่สามารถรักษาได้ทันทีเช่นนี้!
ส่วนผสมของยานี้มีอะไรบ้าง?
เหตุใดเมิ่งฉีฮ่วนจึงมีมัน?
ใช่แล้ว เธอเคยได้ยินจากมู่ชวนว่าเมิ่งฉีฮ่วนรู้วิธีทำยา เป็นไปได้หรือไม่ที่เขาจะไม่ได้มีความรู้ทางการแพทย์แค่เพียงผิวเผิน แต่มีความรู้ด้านนี้อย่างลึกซึ้ง?
เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้ว หลี่เยว่หานก็อดคร่ำครวญออกมาไม่ได้ ความวิตกกังวลเรื่องไข้ของหลิงซีเมื่อคืนช่างเกินจำเป็นจริง ๆ
