นจากพรรคมัจฉามังกร ยังไงทะเบียนบ้านของเจ้าก็เข้าสู่ตระกูลเมิ่งของข้าแล้ว และตัวตนของเจ้าก็คือภรรยาของข้าอย่างเป็นทางการ ถึงเจ้าหนีไป ข้าก็สามารถแจ้งทางการได้”
หลังจากฟังการเผยแพร่กฎหมายอย่างจริงจังของเมิ่งฉีฮ่วน หลี่เยว่หานก็รู้สึกถึงความรู้สึกไร้อำนาจที่พลุ่งพล่านในใจ “ท่านพูดมากมาย มิใช่ต้องการให้ข้าให้เงินท่าน หนึ่งพันหนึ่งร้อยตำลึงก่อนจะยอมปล่อยข้าให้เป็นอิสระรึ!”
“…” เมิ่งฉีฮ่วนพลันตระหนักว่าหลี่เยว่หานเข้าใจคำพูดของเขาผิดไป ขณะที่เขากำลังจะอธิบาย เขาก็เห็นความเฉยเมยบนใบหน้าของหลี่เยว่หาน และความเย็นชาในดวงตาของนาง
“เอาล่ะ ในเมื่อเจ้ายืนยันที่จะให้ข้ายอมรับสัญญากู้ยืม ข้าก็จะทำ” ขณะหลี่เยว่หานพูด มือของเธอที่ใต้โต๊ะก็กำหมัดแน่น เล็บของเธอทิ่มเข้าไปในฝ่ามือ จนหัวของเธอแจ่มชัดยิ่ง “ตอนนี้ท่านควรไปขับไล่หวังเฟิ่งออกไป”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ หลี่เยว่หานก็ไม่ได้ตั้งใจจะพูดต่อ
เมิ่งฉีฮ่วนจะไม่มีวันยอมแพ้เงินหนึ่งพันหนึ่งร้อยตำลึงไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม!
มันเป็นความจริง ในยุคนี้ไม่ว่าจะเป็นตระกูลไหน เงินหนึ่งพันหนึ่งร้อยตำลึงเป็นเงินก้อนใหญ่ ดังนั้นจึงเป็นเรื่องแปลกหากเมิ่งฉีฮ่วนจะยอมแพ้ง่าย ๆ
“ข้ายังหวังว่าเจ้าจะรู้ว่าข้าไม่ได้ทำไปเพื่อเงิน” เมิ่งฉีฮ่วนถอนหายใจเมื่อเห็นหลี่เยว่หานพูดเช่นนั้น เขาทิ้งประโยคนั้นไว้ แล้วลุกขึ้นออกจากครัวไป
ทันทีที่เมิ่งฉีฮ่วนจากไป หลี่เยว่หานก็ดูเหมือนจะส
